Op de vlucht van Antwerpen naar Dordrecht, item 1

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

jonge jaren

1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

"De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

liever bange Peer als dooie peer, kom we pakken het

hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip

dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

Transcription saved

Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

jonge jaren

1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

"De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

liever bange Peer als dooie peer, kom we pakken het

hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip

dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.


Transcription history
  • June 16, 2018 18:18:16 Monika Buck

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange Peer als dooie peer, kom we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

    vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

    kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

    moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

    meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.


  • April 3, 2017 12:48:16 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

    vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

    kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

    moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

    meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.


  • April 3, 2017 12:14:18 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

    vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

    kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

    moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

    meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.


  • April 3, 2017 12:13:43 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

    vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

    kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

    moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

    meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip


  • April 3, 2017 11:59:02 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouwen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. Men zou ons dan verder brengen naar de

    vluchtelingenkampen. Terwijl wij daar in groep bij elkaar stonden,

    kwam er een heer vragen of er iemand geld bij zich had ? Mijne

    moeder zegde: ik heb toch meer als 1000 frs bij en mijn zuster nog wel

    meer ! Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volyqssen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een schip


  • April 3, 2017 11:57:12 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"

    Daar moesten de vrouwen en kinderen van boord en gaan slapen bij

    de boeren. De mannen moesten aan boord blijven. Wij de kinderen en de

    vrouyen sliepen bij de boeren in de stal. 'S morgens kregen we

    lekkere melk van de boerin. Terug naar het schip en we 

    vertrokken verder op in Nederland tot in Dordrecht. Daar gingen

    we allemaal aan wal. 


  • April 3, 2017 11:55:51 Wolfgang Dekeyser

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naar Amerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.

    Toen in begin Augustus na de middag kwam onze va

    thuis en hij zegde "Moe, den duits is op komst en ik ben

    liever bange  ... als dooit peer, kam we pakken het

    hoogst nodige in, er ligt een schip in het Willemdok

    daar kunnen we mee varen tot in Nederland. Ons

    Moe haar zuster woonde ook in ons straat en die

    vertrok ook mee, wij met vier kinderen en mijn

    tante ook met vier kinderen en een invaliede man,

    die had een briket op zijn hoofd gehad en hij was

    half lam, hij had een alumium plaatje in zijn

    schedel. Alleman met pak en zak, onze vader droeg een

    zware wasmand op zijn schouder en langs de Bataviastraat naar

    het schip in het Willemdok. We vertrokken langs de Schelde richting

    Nederland. Tegen de avond waren we in het dorp "Wemeldinge"


  • January 4, 2017 14:04:47 Evelien Wolda

    Datgene ik mij nog herinner van in mijne hele

    jonge jaren

    1914 Ik was toen nauwelijks vier jaar en de eersten

    wereldoorlog was begonnen. Het was begin augustus en

    men zegde "Den Duits staat al bijna in Antwerpen.

    Wij woonden toen op het eilandje in Antwerpen in de

    Brazieliestraat, er is maar een burgershuis in heel de

    straat, de andere huizen zijn herbergen, winkels, een hotel

    een duits hotel, Gutrie scheepsherstellers en de bureau's van

    "De Red star line en een plaats voor den ontsmettings

    dienst voor de landverhuizers die naarAmerika vertrokken

    om hun geluk te proberen die eerst moesten ontsmet worden

    voor ze konden vertrekken met een van de Schepen van de

    red star line. (Den Belgenland of de Trimlap, de Lapland enz.



Description

Save description
  • 51.260385||4.369619199999988||

    Antwerpen en Dordrecht

    ||1
Location(s)
  • Story location Antwerpen en Dordrecht


ID
9954 / 242946
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Lodewijk De Raedt
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Home Front
  • Refugees
  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note