Dagboek Hendrik Schroyens, item 13

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

 left page 

het stadsgedeelte genaamd Nazareth, bijna onover=

zienbare mooi weilanden, het lieve kasteel met boschjes

van onzen geachten senator Ernest Bergmann.

Het schijnt dat de bommen van langs die

vlakte over kwamen, zoodat het tog beter ware van

slaapkamer te verranderen. Dus, de kelder word aan=

geraden, maar daar is het tog zoo killig zoo vochtig,

dan maar de voorkamer, dan is ten minste het

gevaar van langs achter getroffen te worden toch reeds weg.

Zoo gezegd dus en zoo gedaan, wij sliepen langs

voren. Maar waarom tog namen ik en de vrouw

die voorzorgen? Is dat nu de schrik? en waarom?

Het bombardeeren zal immers tog niet meer

hernieuwen? Of was het voorgevoel???

Die pakken maken, dat veranderen van slaap kamer

Wie zou het durven beantwoorden?

Wij gingen dus slapen, wenschten de kinderen goeden

nacht, en ook ons zelven, maar Helaas .................

Slaap konden wij niet vinden, het minste gerucht

deed mij en vrouw opschrikken, het minste gerucht was

alsof een kanonschot de ooren trof, tot opeens rond

1 en alf uur wij opsprongen, het bed uit, niet wetende

waar ons te keeren en te draaien. Een gefluit als

van een vuurpijl, daarna een doffe slag was er 


 right page 

oorzaak van. Mijne vrouw verzekerde dat dit dezelfde

uitwerking was van 's morgends. Zou het dus weer beginnen?

En ja, werkelijk was het zoo. onafgebroken alle

18-20 minuten kwam dien ganschen nacht tot 6 ure

van den morgend eene van die schrikkelijke bommen

werpen fluitend en sirrend de stad in gevlogen, telkens

bij zijne ontploffing dood en vernieling medebrengende.

Dien nacht zal steeds als de verschrikkelijkste

nag van ons leven aangeboekt blijven.

Zooals ik reeds zegde om 6 ure hield het nog=

maals op met bombardeeren. Reeds van het begin,

dien nacht, was het volk op straat gekomen om over

de uitwerking en den toestand te spreken. Velen waren beslist

voornemens zoo gauw mogelijk de stad ook te verlaten. allen

waren het eens, zoo'n nacht niet meer te willen doormaken.

Wat angst ook, altijd hetzelfde te moeten denken.

"Zou het niet op ons huis vallen".

Zeven en alf ure 's morgends, en daar is de courant

niet te rap kon het om hem te bemachtigen. wat zou die schrijven?

"Groote aanval der Duitscher op de eerste fortenrij

met schrikkelijke verliezen voor den vijand afgeslagen."

"Groot nieuws en goed op houden"

Ziedaar wat de courant ons melde, voeg daarbij

het hernieuwde gerucht dat de vijand was terug geslagen

 

Transcription saved

 left page 

het stadsgedeelte genaamd Nazareth, bijna onover=

zienbare mooi weilanden, het lieve kasteel met boschjes

van onzen geachten senator Ernest Bergmann.

Het schijnt dat de bommen van langs die

vlakte over kwamen, zoodat het tog beter ware van

slaapkamer te verranderen. Dus, de kelder word aan=

geraden, maar daar is het tog zoo killig zoo vochtig,

dan maar de voorkamer, dan is ten minste het

gevaar van langs achter getroffen te worden toch reeds weg.

Zoo gezegd dus en zoo gedaan, wij sliepen langs

voren. Maar waarom tog namen ik en de vrouw

die voorzorgen? Is dat nu de schrik? en waarom?

Het bombardeeren zal immers tog niet meer

hernieuwen? Of was het voorgevoel???

Die pakken maken, dat veranderen van slaap kamer

Wie zou het durven beantwoorden?

Wij gingen dus slapen, wenschten de kinderen goeden

nacht, en ook ons zelven, maar Helaas .................

Slaap konden wij niet vinden, het minste gerucht

deed mij en vrouw opschrikken, het minste gerucht was

alsof een kanonschot de ooren trof, tot opeens rond

1 en alf uur wij opsprongen, het bed uit, niet wetende

waar ons te keeren en te draaien. Een gefluit als

van een vuurpijl, daarna een doffe slag was er 


 right page 

oorzaak van. Mijne vrouw verzekerde dat dit dezelfde

uitwerking was van 's morgends. Zou het dus weer beginnen?

En ja, werkelijk was het zoo. onafgebroken alle

18-20 minuten kwam dien ganschen nacht tot 6 ure

van den morgend eene van die schrikkelijke bommen

werpen fluitend en sirrend de stad in gevlogen, telkens

bij zijne ontploffing dood en vernieling medebrengende.

Dien nacht zal steeds als de verschrikkelijkste

nag van ons leven aangeboekt blijven.

Zooals ik reeds zegde om 6 ure hield het nog=

maals op met bombardeeren. Reeds van het begin,

dien nacht, was het volk op straat gekomen om over

de uitwerking en den toestand te spreken. Velen waren beslist

voornemens zoo gauw mogelijk de stad ook te verlaten. allen

waren het eens, zoo'n nacht niet meer te willen doormaken.

Wat angst ook, altijd hetzelfde te moeten denken.

"Zou het niet op ons huis vallen".

Zeven en alf ure 's morgends, en daar is de courant

niet te rap kon het om hem te bemachtigen. wat zou die schrijven?

"Groote aanval der Duitscher op de eerste fortenrij

met schrikkelijke verliezen voor den vijand afgeslagen."

"Groot nieuws en goed op houden"

Ziedaar wat de courant ons melde, voeg daarbij

het hernieuwde gerucht dat de vijand was terug geslagen

 


Transcription history
  • June 22, 2018 16:34:33 Monika Buck

     left page 

    het stadsgedeelte genaamd Nazareth, bijna onover=

    zienbare mooi weilanden, het lieve kasteel met boschjes

    van onzen geachten senator Ernest Bergmann.

    Het schijnt dat de bommen van langs die

    vlakte over kwamen, zoodat het tog beter ware van

    slaapkamer te verranderen. Dus, de kelder word aan=

    geraden, maar daar is het tog zoo killig zoo vochtig,

    dan maar de voorkamer, dan is ten minste het

    gevaar van langs achter getroffen te worden toch reeds weg.

    Zoo gezegd dus en zoo gedaan, wij sliepen langs

    voren. Maar waarom tog namen ik en de vrouw

    die voorzorgen? Is dat nu de schrik? en waarom?

    Het bombardeeren zal immers tog niet meer

    hernieuwen? Of was het voorgevoel???

    Die pakken maken, dat veranderen van slaap kamer

    Wie zou het durven beantwoorden?

    Wij gingen dus slapen, wenschten de kinderen goeden

    nacht, en ook ons zelven, maar Helaas .................

    Slaap konden wij niet vinden, het minste gerucht

    deed mij en vrouw opschrikken, het minste gerucht was

    alsof een kanonschot de ooren trof, tot opeens rond

    1 en alf uur wij opsprongen, het bed uit, niet wetende

    waar ons te keeren en te draaien. Een gefluit als

    van een vuurpijl, daarna een doffe slag was er 


     right page 

    oorzaak van. Mijne vrouw verzekerde dat dit dezelfde

    uitwerking was van 's morgends. Zou het dus weer beginnen?

    En ja, werkelijk was het zoo. onafgebroken alle

    18-20 minuten kwam dien ganschen nacht tot 6 ure

    van den morgend eene van die schrikkelijke bommen

    werpen fluitend en sirrend de stad in gevlogen, telkens

    bij zijne ontploffing dood en vernieling medebrengende.

    Dien nacht zal steeds als de verschrikkelijkste

    nag van ons leven aangeboekt blijven.

    Zooals ik reeds zegde om 6 ure hield het nog=

    maals op met bombardeeren. Reeds van het begin,

    dien nacht, was het volk op straat gekomen om over

    de uitwerking en den toestand te spreken. Velen waren beslist

    voornemens zoo gauw mogelijk de stad ook te verlaten. allen

    waren het eens, zoo'n nacht niet meer te willen doormaken.

    Wat angst ook, altijd hetzelfde te moeten denken.

    "Zou het niet op ons huis vallen".

    Zeven en alf ure 's morgends, en daar is de courant

    niet te rap kon het om hem te bemachtigen. wat zou die schrijven?

    "Groote aanval der Duitscher op de eerste fortenrij

    met schrikkelijke verliezen voor den vijand afgeslagen."

    "Groot nieuws en goed op houden"

    Ziedaar wat de courant ons melde, voeg daarbij

    het hernieuwde gerucht dat de vijand was terug geslagen

     

Description

Save description
  • 52.0704978||4.3006999000000405||

    Den Haag

    ||1
Location(s)
  • Story location Den Haag


ID
6363 / 109042
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Dominique Schroyens
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


  • Nederlands

  • Western Front

  • Home Front
  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note