Dagboek Hendrik Schroyens, item 10

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

hem had trachten wijs te maken.

Ik ging naar de Schelde straat 39 bij m. Ververt

en nog was ik niet binnen getreden als madame

met eens gelopen kwam en mij vroeg of ik ook reeds

Lier was ontvlucht door het beschieten.

Nu viel het mij niet meer als grap maar

als eene bliksem schicht koud water op mijn lichaam. Zou het dan waar zijn?

Madame antwoorde ik. U zijt de tweede

klant die mij het zegd. Wat zal het nu zijn?

Daar wil ik meer van weten en ga oogen =

blikkelijk naar de statie om naar Lier te gaan

en persoonlijk te zien wat er van is, want weet dat

ik vertrokken ben om 8 ure en wat meer is, mijne

vrouw en kinderen zijn daar ginds.

Had ik nu maar vleugels gehad, want

de tram die ik nam, verwenschte ik wel duizendmaal

opdat hij niet rapper ging. Eindelijk, daar is de statie.

Rap van de tram gesprongen, en gelopen naar de ingang.

maar jawel, daar was de ingang of gesloten uit rede

dat er niemand meer binnen mogt. en er ook geene treinen

meer reden in de richting Lier. Bij mijn herhaald aandrin =

gen om toch maar boven te mogen gaan zien lukte mij

dit eindelijk, en daar moest ik wel gelooven aan de gezegden

over Lier. Niets dan bekenden, vluchtenden. Het statie gebouw

overvol van Lierenaren. De schrikkelijkste verhalen over het

geene men gezien had en gehoord. het eene al wat geloofbaarder

als het andere, maar tog allen om mij den schrik voor

het lot mijner vrouw en kinderen nog meer te doen toenemen.

Was of kon ik maar naar Lier!

Of waren mijne lievelingen ook reeds gevluchte en op

hadden zij op eene der menigvuldige treinen plaats genomen.

Mijne inlichtingen langs elken kant genomen bij vriend

en kennissen berichten wij dat elkeen vluchte en op de eerste

de beste trein in de statie van Lier plaats nam gelijk voor

welke richting hij vertrok. Er waren er vertrokken naar

Antwerpen Oost, Antwerpen Zuid, Gent, Oostende  ... 

waar men recht naar Engeland inscheepte.

Waar waren ze op? o fwat was er van geworden?

Schrikkelijke oogenblikken, die ik uit den grond mijns

harten nooit nog wensch te doorstaan, maar Ziedaar tusschen

Transcription saved

in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

hem had trachten wijs te maken.

Ik ging naar de Schelde straat 39 bij m. Ververt

en nog was ik niet binnen getreden als madame

met eens gelopen kwam en mij vroeg of ik ook reeds

Lier was ontvlucht door het beschieten.

Nu viel het mij niet meer als grap maar

als eene bliksem schicht koud water op mijn lichaam. Zou het dan waar zijn?

Madame antwoorde ik. U zijt de tweede

klant die mij het zegd. Wat zal het nu zijn?

Daar wil ik meer van weten en ga oogen =

blikkelijk naar de statie om naar Lier te gaan

en persoonlijk te zien wat er van is, want weet dat

ik vertrokken ben om 8 ure en wat meer is, mijne

vrouw en kinderen zijn daar ginds.

Had ik nu maar vleugels gehad, want

de tram die ik nam, verwenschte ik wel duizendmaal

opdat hij niet rapper ging. Eindelijk, daar is de statie.

Rap van de tram gesprongen, en gelopen naar de ingang.

maar jawel, daar was de ingang of gesloten uit rede

dat er niemand meer binnen mogt. en er ook geene treinen

meer reden in de richting Lier. Bij mijn herhaald aandrin =

gen om toch maar boven te mogen gaan zien lukte mij

dit eindelijk, en daar moest ik wel gelooven aan de gezegden

over Lier. Niets dan bekenden, vluchtenden. Het statie gebouw

overvol van Lierenaren. De schrikkelijkste verhalen over het

geene men gezien had en gehoord. het eene al wat geloofbaarder

als het andere, maar tog allen om mij den schrik voor

het lot mijner vrouw en kinderen nog meer te doen toenemen.

Was of kon ik maar naar Lier!

Of waren mijne lievelingen ook reeds gevluchte en op

hadden zij op eene der menigvuldige treinen plaats genomen.

Mijne inlichtingen langs elken kant genomen bij vriend

en kennissen berichten wij dat elkeen vluchte en op de eerste

de beste trein in de statie van Lier plaats nam gelijk voor

welke richting hij vertrok. Er waren er vertrokken naar

Antwerpen Oost, Antwerpen Zuid, Gent, Oostende  ... 

waar men recht naar Engeland inscheepte.

Waar waren ze op? o fwat was er van geworden?

Schrikkelijke oogenblikken, die ik uit den grond mijns

harten nooit nog wensch te doorstaan, maar Ziedaar tusschen


Transcription history
  • December 30, 2017 01:26:45 Marco Van der Made

    in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

    vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

    geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

    dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

    voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

    versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

    vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

    en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

    hem had trachten wijs te maken.

    Ik ging naar de Schelde straat 39 bij m. Ververt

    en nog was ik niet binnen getreden als madame

    met eens gelopen kwam en mij vroeg of ik ook reeds

    Lier was ontvlucht door het beschieten.

    Nu viel het mij niet meer als grap maar

    als eene bliksem schicht koud water op mijn lichaam. Zou het dan waar zijn?

    Madame antwoorde ik. U zijt de tweede

    klant die mij het zegd. Wat zal het nu zijn?

    Daar wil ik meer van weten en ga oogen =

    blikkelijk naar de statie om naar Lier te gaan

    en persoonlijk te zien wat er van is, want weet dat

    ik vertrokken ben om 8 ure en wat meer is, mijne

    vrouw en kinderen zijn daar ginds.

    Had ik nu maar vleugels gehad, want

    de tram die ik nam, verwenschte ik wel duizendmaal

    opdat hij niet rapper ging. Eindelijk, daar is de statie.

    Rap van de tram gesprongen, en gelopen naar de ingang.

    maar jawel, daar was de ingang of gesloten uit rede

    dat er niemand meer binnen mogt. en er ook geene treinen

    meer reden in de richting Lier. Bij mijn herhaald aandrin =

    gen om toch maar boven te mogen gaan zien lukte mij

    dit eindelijk, en daar moest ik wel gelooven aan de gezegden

    over Lier. Niets dan bekenden, vluchtenden. Het statie gebouw

    overvol van Lierenaren. De schrikkelijkste verhalen over het

    geene men gezien had en gehoord. het eene al wat geloofbaarder

    als het andere, maar tog allen om mij den schrik voor

    het lot mijner vrouw en kinderen nog meer te doen toenemen.

    Was of kon ik maar naar Lier!

    Of waren mijne lievelingen ook reeds gevluchte en op

    hadden zij op eene der menigvuldige treinen plaats genomen.

    Mijne inlichtingen langs elken kant genomen bij vriend

    en kennissen berichten wij dat elkeen vluchte en op de eerste

    de beste trein in de statie van Lier plaats nam gelijk voor

    welke richting hij vertrok. Er waren er vertrokken naar

    Antwerpen Oost, Antwerpen Zuid, Gent, Oostende  ... 

    waar men recht naar Engeland inscheepte.

    Waar waren ze op? o fwat was er van geworden?

    Schrikkelijke oogenblikken, die ik uit den grond mijns

    harten nooit nog wensch te doorstaan, maar Ziedaar tusschen


  • December 30, 2017 01:25:55 Marco Van der Made

    in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

    vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

    geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

    dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

    voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

    versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

    vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

    en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

    hem had trachten wijs te maken.

    Ik ging naar de Schelde straat 39 bij m. Ververt

    en nog was ik niet binnen getreden als madame

    met eens gelopen kwam en mij vroeg of ik ook reeds

    Lier was ontvlucht door het beschieten.

    Nu viel het mij niet meer als grap maar

    als eene bliksem schicht koud water op mijn lichaam. Zou het dan waar zijn?

    Madame antwoorde ik. U zijt de tweede

    klant die mij het zegd. Wat zal het nu zijn?

    Daar wil ik meer van weten en ga oogen =

    blikkelijk naar de statie om naar Lier te gaan

    en persoonlijk te zien wat er van is, want weet dat

    ik vertrokken ben om 8 ure en wat meer is, mijne

    vrouw en kinderen zijn daar ginds.

    Had ik nu maar vleugels gehad, want

    de tram die ik nam, verwenschte ik wel duizendmaal

    opdat hij niet rapper ging. Eindelijk, daar is de statie.

    Rap van de tram gesprongen, en gelopen naar de ingang.

    maar jawel, daar was de ingang of gesloten uit rede

    dat er niemand meer binnen mogt. en er ook geene treinen

    meer reden in de richting Lier. Bij mijn herhaald aandrin =

    gen om toch maar boven te mogen gaan zien lukte mij

    dit eindelijk, en daar moest ik wel gelooven aan de gezegden

    over Lier. Niets dan bekenden, vluchtenden. Het statie gebouw

    overvol van Lierenaren. De schrikkelijkste verhalen over het

    geene men gezien had en gehoord. het eene al wat geloofbaarder

    als het andere, maar tog allen om mij den schrik voor

    het lot mijner vrouw en kinderen nog meer te doen toenemen.

    Was of kon ik maar naar Lier!

    Of waren mijne lievelingen ook reeds gevluchte en op

    hadden zij op eene der menigvuldige treinen plaats genomen.

    Mijne inlichtingen langs elken kant genomen bij vriend

    en kennissen berichten wij dat elkeen vluchte en op de eerste

    de beste trein in de statie van Lier plaats nam gelijk voor

    welke richting hij vertrok. Er waren er vertrokken naar

    Antwerpen Oost, Antwerpen Zuid, Gent, Oostende  ... 

    waar men recht naar Engeland inscheepte.

    Waar waren ze op? o fwat was er van geworden?

    Schrikkelijke oogenblikken, die ik uit den grond mijns

    harten nooit nog wensch te doorstaan, maar Ziedaar


  • December 30, 2017 01:14:13 Marco Van der Made

    in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

    vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

    geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

    dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

    voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

    versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

    vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

    en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

    hem had trachten wijs te maken.

    Ik ging naar de Schelde straat 39 bij m. Ververt

    en nog was ik niet binnen getreden als madame

    met eens gelopen kwam en mij vroeg of ik ook reeds

    Lier was ontvlucht door het beschieten.

    Nu viel het mij niet meer als grap maar

    als eene bliksem schicht koud water op mijn lichaam. Zou het dan waar zijn?

    Madame antwoorde ik. U zijt de tweede

    klant die mij het zegd. Wat zal het nu zijn?

    Daar wil ik meer van weten en ga oogen =

    blikkelijk naar de  ... om naar Lier te gaan

    en persoonlijk te zien wat er van is, want weet dat

    ik vertrokken ben om 8 ure en wat meer is, mijne

    vrouw en kinderen zijn daar ginds.

    Had ik nu maar vleugels gehad, want

    de  ... die ik wens, verwenschte ik wel duizendmaal


  • December 30, 2017 01:08:15 Marco Van der Made

    in klucht en ontwaarde dat men vast eene grap

    vertelde daar om 8 ure van den morgend er in het

    geheel nog niets gebeurt was en het nu om 10 ure

    dus in het geheel niet te denken was dat er zoo iets

    voorviel. Overigens wij zitten immer binnen de

    versterkte omeining van Antwerpen en daar durfde

    vast de Duitscher niet overraken. Zoo bleef ons gesprek

    en verliet dan dien Heer al lachende met hetgeen men

    hem had trachten wijs te maken.



Description

Save description
  • 52.0704978||4.3006999000000405||

    Den Haag

    ||1
Location(s)
  • Story location Den Haag


ID
6363 / 109039
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Dominique Schroyens
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Home Front
  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note