Dagboek Hendrik Schroyens, item 8

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Die eerste tegenspoed der Duischers, dit kranig

verzet, die slag hun toegebracht door de kleine Belgen is voor

mij dan ook oorzaak dat de Duitschers deed besluiten zoo

mogelijk geheel België te verwoesten en te verbranden, uit te fol =

teren en uit te moorden.

Helaas, is het hun maar al te best gelukt

Ondanks hun leeuwen moed, ondanks hunnen

kranigheid, is het gebeurt zooals onzen grooten Koning

Albert niet zijne regeering in hun antwoord zegde.

"door uwe groote overmacht zult U overwinnen, maar

zoo lang een Belg leeft zullen wij strijden. voor recht en rede".

Op dezen oogenblik 12 november 1914 blijft er van

België niets meer dan puinen, puinen en nog puinen.

Onse vaderland, eens zoo schoon, zoo rijk, en zoo

vernietigd. Wanneer zult U kunnen oprijzen uit Uwe assche?

Welk nageslacht zal U nog eens zien bloeien zooals voor =

heen? Ik Wie kan dit beantwoorden? Niemant!!

Zoodanig is de wraak der Duitschers gedreven, dat

ik hier als mijne enige vaste overtuiging neerschrijf dat de oorlog

nog meer gevoerd is tegen de ongewapende burgers dan tegen

de geregelde troepen. Geene stad, geen dorp of de inwoners

waren verplicht te vluchten voor de barbaarsche  bouwstel = 

lingen der Duitschers. Have en goed wierd achter gelaten

om te ontkomen, niets wierd er mede genomen als het

hoogst nodige. Inwoners van missing, Leuven, missing

om maar dit te noemen werden laffelijk vermoord. of als

gijzelaars gevangen genomen en opgesloten in kerken of

gevangenissen om daar den hongerdood te sterven of slechts

te leven op een weinig water en brood.

Deze daden gebeurden bijna zonder uitzondering

overal waar die onmenschen aan kwamen.

Lang hadden wij inwoners van Lier gedacht

door de ligging onzer stad binnen de versterkte stelling van

Antwerpen verschoont te blijven van de overrompeling.

Vijf volle weken was de oorlog reeds gaande. vijf

volle weken dat het kleine Beldië het groote Duitschland weerstand

bood. Wat wij in onze stad zagen kon alleen gezien maar

niet beschreven worden. Geen dag of nacht rust. Gaan van

Belgische soldaten en komen. Geen dag of nacht of men

zag de overhaaste vlucht van menschen uit de over -

rompelde dorpen en steden, met pak en zak. toen de buiten =

lieden met hun vee zooveel mogelijk gered voortstrompelen

op zoek naar onderkomen. Wat ellende wat verdriet en

hoe weinigen die hun verlaten huis of hofstede nog ooit

zullen weer vinden. Alles verwoest en verbrand.

Bij dit alles moesten wij ons gelukkig voelen doordat

wij zeker dachten te zijn veilig in Lier te zitten, want ik denk

Gelukkig?? Mag men wel dat woord uitspreken?

Transcription saved

Die eerste tegenspoed der Duischers, dit kranig

verzet, die slag hun toegebracht door de kleine Belgen is voor

mij dan ook oorzaak dat de Duitschers deed besluiten zoo

mogelijk geheel België te verwoesten en te verbranden, uit te fol =

teren en uit te moorden.

Helaas, is het hun maar al te best gelukt

Ondanks hun leeuwen moed, ondanks hunnen

kranigheid, is het gebeurt zooals onzen grooten Koning

Albert niet zijne regeering in hun antwoord zegde.

"door uwe groote overmacht zult U overwinnen, maar

zoo lang een Belg leeft zullen wij strijden. voor recht en rede".

Op dezen oogenblik 12 november 1914 blijft er van

België niets meer dan puinen, puinen en nog puinen.

Onse vaderland, eens zoo schoon, zoo rijk, en zoo

vernietigd. Wanneer zult U kunnen oprijzen uit Uwe assche?

Welk nageslacht zal U nog eens zien bloeien zooals voor =

heen? Ik Wie kan dit beantwoorden? Niemant!!

Zoodanig is de wraak der Duitschers gedreven, dat

ik hier als mijne enige vaste overtuiging neerschrijf dat de oorlog

nog meer gevoerd is tegen de ongewapende burgers dan tegen

de geregelde troepen. Geene stad, geen dorp of de inwoners

waren verplicht te vluchten voor de barbaarsche  bouwstel = 

lingen der Duitschers. Have en goed wierd achter gelaten

om te ontkomen, niets wierd er mede genomen als het

hoogst nodige. Inwoners van missing, Leuven, missing

om maar dit te noemen werden laffelijk vermoord. of als

gijzelaars gevangen genomen en opgesloten in kerken of

gevangenissen om daar den hongerdood te sterven of slechts

te leven op een weinig water en brood.

Deze daden gebeurden bijna zonder uitzondering

overal waar die onmenschen aan kwamen.

Lang hadden wij inwoners van Lier gedacht

door de ligging onzer stad binnen de versterkte stelling van

Antwerpen verschoont te blijven van de overrompeling.

Vijf volle weken was de oorlog reeds gaande. vijf

volle weken dat het kleine Beldië het groote Duitschland weerstand

bood. Wat wij in onze stad zagen kon alleen gezien maar

niet beschreven worden. Geen dag of nacht rust. Gaan van

Belgische soldaten en komen. Geen dag of nacht of men

zag de overhaaste vlucht van menschen uit de over -

rompelde dorpen en steden, met pak en zak. toen de buiten =

lieden met hun vee zooveel mogelijk gered voortstrompelen

op zoek naar onderkomen. Wat ellende wat verdriet en

hoe weinigen die hun verlaten huis of hofstede nog ooit

zullen weer vinden. Alles verwoest en verbrand.

Bij dit alles moesten wij ons gelukkig voelen doordat

wij zeker dachten te zijn veilig in Lier te zitten, want ik denk

Gelukkig?? Mag men wel dat woord uitspreken?


Transcription history
  • September 17, 2017 23:21:24 Marco Van der Made

    Die eerste tegenspoed der Duischers, dit kranig

    verzet, die slag hun toegebracht door de kleine Belgen is voor

    mij dan ook oorzaak dat de Duitschers deed besluiten zoo

    mogelijk geheel België te verwoesten en te verbranden, uit te fol =

    teren en uit te moorden.

    Helaas, is het hun maar al te best gelukt

    Ondanks hun leeuwen moed, ondanks hunnen

    kranigheid, is het gebeurt zooals onzen grooten Koning

    Albert niet zijne regeering in hun antwoord zegde.

    "door uwe groote overmacht zult U overwinnen, maar

    zoo lang een Belg leeft zullen wij strijden. voor recht en rede".

    Op dezen oogenblik 12 november 1914 blijft er van

    België niets meer dan puinen, puinen en nog puinen.

    Onse vaderland, eens zoo schoon, zoo rijk, en zoo

    vernietigd. Wanneer zult U kunnen oprijzen uit Uwe assche?

    Welk nageslacht zal U nog eens zien bloeien zooals voor =

    heen? Ik Wie kan dit beantwoorden? Niemant!!

    Zoodanig is de wraak der Duitschers gedreven, dat

    ik hier als mijne enige vaste overtuiging neerschrijf dat de oorlog

    nog meer gevoerd is tegen de ongewapende burgers dan tegen

    de geregelde troepen. Geene stad, geen dorp of de inwoners

    waren verplicht te vluchten voor de barbaarsche  bouwstel = 

    lingen der Duitschers. Have en goed wierd achter gelaten

    om te ontkomen, niets wierd er mede genomen als het

    hoogst nodige. Inwoners van missing, Leuven, missing

    om maar dit te noemen werden laffelijk vermoord. of als

    gijzelaars gevangen genomen en opgesloten in kerken of

    gevangenissen om daar den hongerdood te sterven of slechts

    te leven op een weinig water en brood.

    Deze daden gebeurden bijna zonder uitzondering

    overal waar die onmenschen aan kwamen.

    Lang hadden wij inwoners van Lier gedacht

    door de ligging onzer stad binnen de versterkte stelling van

    Antwerpen verschoont te blijven van de overrompeling.

    Vijf volle weken was de oorlog reeds gaande. vijf

    volle weken dat het kleine Beldië het groote Duitschland weerstand

    bood. Wat wij in onze stad zagen kon alleen gezien maar

    niet beschreven worden. Geen dag of nacht rust. Gaan van

    Belgische soldaten en komen. Geen dag of nacht of men

    zag de overhaaste vlucht van menschen uit de over -

    rompelde dorpen en steden, met pak en zak. toen de buiten =

    lieden met hun vee zooveel mogelijk gered voortstrompelen

    op zoek naar onderkomen. Wat ellende wat verdriet en

    hoe weinigen die hun verlaten huis of hofstede nog ooit

    zullen weer vinden. Alles verwoest en verbrand.

    Bij dit alles moesten wij ons gelukkig voelen doordat

    wij zeker dachten te zijn veilig in Lier te zitten, want ik denk

    Gelukkig?? Mag men wel dat woord uitspreken?


  • September 17, 2017 23:05:13 Marco Van der Made

    Die eerste tegenspoed der Duischers, dit kranig

    verzet, die slag hun toegebracht door de kleine Belgen is voor

    mij dan ook oorzaak dat de Duitschers deed besluiten zoo

    mogelijk geheel België te verwoesten en te verbranden, uit te fol =

    teren en uit te moorden.

    Helaas, is het hun maar al te best gelukt

    Ondanks hun leeuwen moed, ondanks hunnen

    kranigheid, is het gebeurt zooals onzen grooten Koning

    Albert niet zijne regeering in hun antwoord zegde.

    "door uwe groote overmacht zult U overwinnen, maar

    zoo lang een Belg leeft zullen wij strijden. voor recht en rede".

    Op dezen oogenblik 12 november 1914 blijft er van

    België niets meer dan puinen, puinen en nog puinen.

    Onse vaderland, eens zoo schoon, zoo rijk, en zoo

    vernietigd. Wanneer zult U kunnen oprijzen uit Uwe assche?

    Welk nageslacht zal U nog eens zien bloeien zooals voor =

    heen? Ik Wie kan dit beantwoorden? Niemant!!

    Zoodanig is de wraak der Duitschers gedreven, dat

    ik hier als mijne enige vaste overtuiging neerschrijf dat de oorlog

    nog meer gevoerd is tegen de ongewapende burgers dan tegen

    de geregelde troepen. Geene stad, geen dorp of de inwoners

    waren verplicht te vluchten voor de barbaarsche  bouwstel = 

    lingen der Duitschers. Have en goed wierd achter gelaten

    om te ontkomen, niets wierd er mede genomen als het

    hoogst nodige. Inwoners van


Description

Save description
  • 52.0704978||4.3006999000000405||

    Den Haag

    ||1
Location(s)
  • Story location Den Haag


ID
6363 / 109037
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Dominique Schroyens
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Home Front
  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note