Dagboek Hendrik Schroyens, item 5

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

 left page 

Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

ook in dezen jare 1914.

Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

te toonen dat het macht bezat .

Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van

Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten

zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op


 right page 

gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare

diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het

Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen

en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer

treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.

Rusland welke niet kon dulden dat een groot land

een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling

van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar

de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.

Oorlog anders niet, luide het antwoord.

Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was

tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,

het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede

om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.

Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie

Rusland aan Frankrijk en Engeland.

Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.

Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in

verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog

aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging

het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan

België te vragen, zelf te eisschen dat het met zijne troepen

vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te

kunnen overompelen.

Transcription saved

 left page 

Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

ook in dezen jare 1914.

Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

te toonen dat het macht bezat .

Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van

Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten

zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op


 right page 

gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare

diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het

Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen

en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer

treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.

Rusland welke niet kon dulden dat een groot land

een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling

van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar

de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.

Oorlog anders niet, luide het antwoord.

Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was

tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,

het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede

om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.

Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie

Rusland aan Frankrijk en Engeland.

Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.

Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in

verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog

aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging

het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan

België te vragen, zelf te eisschen dat het met zijne troepen

vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te

kunnen overompelen.


Transcription history
  • June 22, 2018 16:07:01 Monika Buck

     left page 

    Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

    steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

    Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

    minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

    te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

    Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

    diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

    van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

    ook in dezen jare 1914.

    Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

    landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

    Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

    Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

    de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

    van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

    moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

    naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

    te toonen dat het macht bezat .

    Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

    Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van

    Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

    lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

    tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten

    zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op


     right page 

    gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare

    diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het

    Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen

    en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer

    treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.

    Rusland welke niet kon dulden dat een groot land

    een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling

    van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar

    de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.

    Oorlog anders niet, luide het antwoord.

    Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was

    tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,

    het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede

    om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.

    Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie

    Rusland aan Frankrijk en Engeland.

    Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.

    Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in

    verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog

    aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging

    het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan

    België te vragen, zelf te eisschen dat het met zijne troepen

    vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te

    kunnen overompelen.

  • June 22, 2018 16:06:55 Monika Buck

     left page 

    Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

    steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

    Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

    minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

    te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

    Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

    diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

    van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

    ook in dezen jare 1914.

    Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

    landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

    Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

    Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

    de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

    van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

    moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

    naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

    te toonen dat het macht bezat .

    Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

    Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van

    Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

    lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

    tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten

    zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op


     right page 

    gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare

    diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het

    Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen

    en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer

    treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.

    Rusland welke niet kon dulden dat een groot land

    een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling

    van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar

    de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.

    Oorlog anders niet, luide het antwoord.

    Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was

    tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,

    het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede

    om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.

    Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie

    Rusland aan Frankrijk en Engeland.

    Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.

    Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in

    verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog

    aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging

    het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan

    België te vragen, zelf te eisschen dat het mett zijne troepen

    vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te

    kunnen overompelen.


  • May 24, 2017 00:23:28 Marco Van der Made

    Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

    steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

    Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

    minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

    te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

    Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

    diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

    van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

    ook in dezen jare 1914.

    Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

    landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

    Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

    Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

    de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

    van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

    moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

    naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

    te toonen dat het macht  berust .

    Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

    Bij een bezoek aan Sarajevo door den kroonprins van

    Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

    lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

    tijd, niet gedeeltens inpalende wat het kon van de Balkanstaten

    zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op

    gansch Servië, en eischte dan ook door todoen van hare

    diplomatie voldoening, en wel op zoovele fronten dat het

    Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen

    en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer

    treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.

    Rusland welke niet kon dulden dat een groot land

    een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling

    van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar

    de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.

    Oorlog anders niet, luide het antwoord.

    Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was

    tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,

    het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede

    om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.

    Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie

    Rusland aan Frankrijk en Engeland.

    Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.

    Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in

    verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog

    aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging

    het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan

    België te vragen, zelf te eisschen dat het niet zijne troepen

    vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te

    kunnen overompelen.


  • May 24, 2017 00:14:47 Marco Van der Made

    Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te

    steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.

    Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude

    minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid

    te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.

    Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende

    diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan

    van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het

    ook in dezen jare 1914.

    Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote

    landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,

    Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.

    Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en

    de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling

    van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin

    moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van

    naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden

    te toonen dat het macht  berust .

    Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.

    Bij een bezoek aan Sarajevo door den kroonprins van

    Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde

    lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen

    tijd, niet gedeeltens inpalende wat het kon van de Balkanstaten

    zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op



Description

Save description
  • 52.0704978||4.3006999000000405||

    Den Haag

    ||1
Location(s)
  • Story location Den Haag
Login and add location


ID
6363 / 109034
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Dominique Schroyens
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


Login to edit the languages
  • Nederlands

Login to edit the fronts
  • Western Front

Login to add keywords
  • Home Front
  • Remembrance

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note