Gedrukte liedversie Jeanne-Elisabeth Shrapnell van Wouters & Moorman.

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Het Kindje, gevonden door Belgische soldaten aan den Yzer.

Wijze. Onder de Lakenbrug.

1.

De stad scheen als verlaten,

Alles was dood en stil

Geen mensch langs een der straten,

De avond die viel in.

Maar op eens weerklonk als uit den grond

Een kindergeschrei, zoo’n geween,

Het was in een beschoten hoek

Waar men het lief kindje daar vond.

 

Refrein:

 

Ik schenk u een vader weer,

En eene moeder teer,

Zoo spraken onze moedige dappere soldaten.

Wij zullen zorgen

En u nooit verlaten,

Als den oorlog is gedaan

En wij naar huis toe gaan

Dan zult gij mijn lief klein kind wel gekend

Mee gaan met ons naar Gent.

 

2.

De vader die was heeu gevlucht

Was voor gevaar beducht;

Liet daar zijn kindje gansch alleen

In droefheid en geween.

Haar lieve moeder vond den dood

In een huis dat tot puin was verdwenen

Wat was het voor ons een droevig lot

Om een kindje daar zoo te zien weenen.

 

Refrein:

 

3.

Soldaten van de klas veertien

Die hadden het gauw gezien

Ze namen het kindje daad’lijk op.

Vol vreugde werd het gedoopt.

Zij willen allen vader zijn,

Om hunnen naam te mogen geven

En zo komt het dat die arme klein

De naam “Shrapnell” mocht beleven.

 

4.

Jeane Elisabeth Shrapnell,

Gekend als oorlogskind:

Gevoelt zich bij den troep zeer wel

Van elk wordt het bemind.

Met vijven trokken zij om het lot

Wie hunner het kind mocht erven,

De vader vlucht, de moeder is dood,

Wij zullen ons vijven niet sterven.

Refrein:


Transcription saved

Het Kindje, gevonden door Belgische soldaten aan den Yzer.

Wijze. Onder de Lakenbrug.

1.

De stad scheen als verlaten,

Alles was dood en stil

Geen mensch langs een der straten,

De avond die viel in.

Maar op eens weerklonk als uit den grond

Een kindergeschrei, zoo’n geween,

Het was in een beschoten hoek

Waar men het lief kindje daar vond.

 

Refrein:

 

Ik schenk u een vader weer,

En eene moeder teer,

Zoo spraken onze moedige dappere soldaten.

Wij zullen zorgen

En u nooit verlaten,

Als den oorlog is gedaan

En wij naar huis toe gaan

Dan zult gij mijn lief klein kind wel gekend

Mee gaan met ons naar Gent.

 

2.

De vader die was heeu gevlucht

Was voor gevaar beducht;

Liet daar zijn kindje gansch alleen

In droefheid en geween.

Haar lieve moeder vond den dood

In een huis dat tot puin was verdwenen

Wat was het voor ons een droevig lot

Om een kindje daar zoo te zien weenen.

 

Refrein:

 

3.

Soldaten van de klas veertien

Die hadden het gauw gezien

Ze namen het kindje daad’lijk op.

Vol vreugde werd het gedoopt.

Zij willen allen vader zijn,

Om hunnen naam te mogen geven

En zo komt het dat die arme klein

De naam “Shrapnell” mocht beleven.

 

4.

Jeane Elisabeth Shrapnell,

Gekend als oorlogskind:

Gevoelt zich bij den troep zeer wel

Van elk wordt het bemind.

Met vijven trokken zij om het lot

Wie hunner het kind mocht erven,

De vader vlucht, de moeder is dood,

Wij zullen ons vijven niet sterven.

Refrein:



Transcription history
  • May 29, 2017 20:09:38 Sjaak Fonville

    Het Kindje, gevonden door Belgische soldaten aan den Yzer.

    Wijze. Onder de Lakenbrug.

    1.

    De stad scheen als verlaten,

    Alles was dood en stil

    Geen mensch langs een der straten,

    De avond die viel in.

    Maar op eens weerklonk als uit den grond

    Een kindergeschrei, zoo’n geween,

    Het was in een beschoten hoek

    Waar men het lief kindje daar vond.

     

    Refrein:

     

    Ik schenk u een vader weer,

    En eene moeder teer,

    Zoo spraken onze moedige dappere soldaten.

    Wij zullen zorgen

    En u nooit verlaten,

    Als den oorlog is gedaan

    En wij naar huis toe gaan

    Dan zult gij mijn lief klein kind wel gekend

    Mee gaan met ons naar Gent.

     

    2.

    De vader die was heeu gevlucht

    Was voor gevaar beducht;

    Liet daar zijn kindje gansch alleen

    In droefheid en geween.

    Haar lieve moeder vond den dood

    In een huis dat tot puin was verdwenen

    Wat was het voor ons een droevig lot

    Om een kindje daar zoo te zien weenen.

     

    Refrein:

     

    3.

    Soldaten van de klas veertien

    Die hadden het gauw gezien

    Ze namen het kindje daad’lijk op.

    Vol vreugde werd het gedoopt.

    Zij willen allen vader zijn,

    Om hunnen naam te mogen geven

    En zo komt het dat die arme klein

    De naam “Shrapnell” mocht beleven.

     

    4.

    Jeane Elisabeth Shrapnell,

    Gekend als oorlogskind:

    Gevoelt zich bij den troep zeer wel

    Van elk wordt het bemind.

    Met vijven trokken zij om het lot

    Wie hunner het kind mocht erven,

    De vader vlucht, de moeder is dood,

    Wij zullen ons vijven niet sterven.

    Refrein:



Description

Save description
  • 50.8833333||5.75||

    Meerssen

  • 51.0542422||3.7274243||

    Gante

    ||1
Location(s)
  • Story location Gante
  • Document location Meerssen
Login and add location


ID
5637 / 61857
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Leonie Cleuren
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


Login to edit the languages
  • Nederlands

Login to edit the fronts
  • Western Front

Login to add keywords
  • Propaganda

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note