Η συμβολή των Κυπρίων γυναικών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο., item 2

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ    ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

        

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πρώτη στήλη


ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

 κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

ότι διαρκών απώλλυτο.

Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

και το μέλλον του Ελληνισμού και

επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

 Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

του στόλου και η εκκένωσις της Η-

πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

πλούτου αυτής.

 Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 


Δεύτερη στήλη


λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

θρών Βουλγάρων και των συμμά-

χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

κής Μεσογείου.

 Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

 Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμέ-

νουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

και αγάπην των τέκων της προς την

θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

 Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

των με τους Λυστρογερμανούς και 

τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

κανίοις.

 Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η


Τρίτη στήλη


νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

 Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

και τας βλέψεις μας.


ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

κατάστασις μέλλει να παραταθή και

επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

νων των απανταχού γης.

 Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον

θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

λαβεί η ατυχής διετία.

 Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

πάθειαν.

 Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

των ασθενών και τραυματιών του πο-

λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού


Τέταρτη στήλη


 Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

 Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

 και τας προσπαθείας της Μεγάλης

Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                          ΑΝΑΥΡΟΣ.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ


Κοντά στην θάλασσαν:

Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                       Χ               Χ

 Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

 Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

μάγεμα.

…. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

…. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

αυτοί ζουν με το μάγεμα!

 Εις άλλο μέρος κάτω από την 

λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

ζουν με το μάγεμα!

…. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των


Πέμπτη στήλη


ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΝ ΤΩ, ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ, ΜΕΛΛΟΝΤΙ


-Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

-Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

-Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών

από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

μένου και του ελληνικού, ετέθησαν επί κε-

φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια



.τελευταία στήλη


νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

ταξύ εργάτου και εργοδότου.

 Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-



Πέμπτη στήλη απο την μέση και κάτω



προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν

μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

με το μάγεμα!

Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει

πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

Τους χαιδεύει όλους.

….Πάνω στα νερά της θάλασσας

οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και

πανηγύρι.

Χ Χ

Στον κήπον μέσα:

Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

Χ Χ

Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον

Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα

λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

… Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο

κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

μάζει για να δούμε που να φθάση!!

Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά

δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να

έχη δίκαιον;..

Χ Χ



Έκτη στήλη απο την μέση και κάτω


Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

με το μάγευμα του φεγγαριού και την

γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

τάδε κλπ κλπ. 

                      Χ                        Χ

 Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

νύκτα!

                     Χ                        Χ

Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

Αιώνια τους η μνήμη..

 Μιάν άλλην βραδειάν:

Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

και πολύ εκφραστικά...

                    Χ                         Χ

Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

ες φωτίσθηκε!

Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

 Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

του περβολιού.

Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

ρια κάμποσα.

Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                         ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ


Transcription saved

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ    ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

        

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πρώτη στήλη


ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

 κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

ότι διαρκών απώλλυτο.

Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

και το μέλλον του Ελληνισμού και

επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

 Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

του στόλου και η εκκένωσις της Η-

πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

πλούτου αυτής.

 Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 


Δεύτερη στήλη


λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

θρών Βουλγάρων και των συμμά-

χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

κής Μεσογείου.

 Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

 Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμέ-

νουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

και αγάπην των τέκων της προς την

θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

 Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

των με τους Λυστρογερμανούς και 

τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

κανίοις.

 Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η


Τρίτη στήλη


νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

 Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

και τας βλέψεις μας.


ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

κατάστασις μέλλει να παραταθή και

επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

νων των απανταχού γης.

 Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον

θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

λαβεί η ατυχής διετία.

 Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

πάθειαν.

 Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

των ασθενών και τραυματιών του πο-

λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού


Τέταρτη στήλη


 Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

 Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

 και τας προσπαθείας της Μεγάλης

Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                          ΑΝΑΥΡΟΣ.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ


Κοντά στην θάλασσαν:

Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                       Χ               Χ

 Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

 Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

μάγεμα.

…. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

…. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

αυτοί ζουν με το μάγεμα!

 Εις άλλο μέρος κάτω από την 

λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

ζουν με το μάγεμα!

…. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των


Πέμπτη στήλη


ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΝ ΤΩ, ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ, ΜΕΛΛΟΝΤΙ


-Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

-Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

-Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών

από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

μένου και του ελληνικού, ετέθησαν επί κε-

φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια



.τελευταία στήλη


νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

ταξύ εργάτου και εργοδότου.

 Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-



Πέμπτη στήλη απο την μέση και κάτω



προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν

μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

με το μάγεμα!

Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει

πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

Τους χαιδεύει όλους.

….Πάνω στα νερά της θάλασσας

οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και

πανηγύρι.

Χ Χ

Στον κήπον μέσα:

Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

Χ Χ

Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον

Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα

λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

… Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο

κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

μάζει για να δούμε που να φθάση!!

Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά

δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να

έχη δίκαιον;..

Χ Χ



Έκτη στήλη απο την μέση και κάτω


Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

με το μάγευμα του φεγγαριού και την

γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

τάδε κλπ κλπ. 

                      Χ                        Χ

 Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

νύκτα!

                     Χ                        Χ

Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

Αιώνια τους η μνήμη..

 Μιάν άλλην βραδειάν:

Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

και πολύ εκφραστικά...

                    Χ                         Χ

Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

ες φωτίσθηκε!

Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

 Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

του περβολιού.

Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

ρια κάμποσα.

Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                         ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



Transcription history
  • November 2, 2018 06:46:47 Flora Constantinou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ    ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Πρώτη στήλη


    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

    ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

    την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

    λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

    το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

    πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

    και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

    εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

    τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 


    Δεύτερη στήλη


    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμέ-

    νουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η


    Τρίτη στήλη


    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον

    θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού


    Τέταρτη στήλη


     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                              ΑΝΑΥΡΟΣ.


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ


    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των


    Πέμπτη στήλη


    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ, ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ, ΜΕΛΛΟΝΤΙ


    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών

    από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια



    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-



    Πέμπτη στήλη απο την μέση και κάτω



    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

    Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και

    πανηγύρι.

    Χ Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

    Χ Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

    Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να

    έχη δίκαιον;..

    Χ Χ



    Έκτη στήλη απο την μέση και κάτω


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 15:06:55 Vasiliki Vasileiadou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ    ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Πρώτη στήλη


    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

    ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

    την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

    λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

    το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

    πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

    και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

    εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

    τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 


    Δεύτερη στήλη


    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμέ-

    νουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η


    Τρίτη στήλη


    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον

    θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού


    Τέταρτη στήλη


     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                              ΑΝΑΥΡΟΣ.


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ


    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των


    Πέμπτη στήλη


    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ, ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ, ΜΕΛΛΟΝΤΙ


    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών

    από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια



    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-



    Πέμπτη στήλη απο την μέση και κάτω



    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

    Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και

    πανηγύρι.

    Χ Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

    Χ Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

    Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να

    έχη δίκαιον;..

    Χ Χ



    Έκτη στήλη απο την μέση και κάτω


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 15:03:52 Vasiliki Vasileiadou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ    ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Πρώτη στήλη


    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

    ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

    την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

    λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

    το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

    πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

    και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

    εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

    τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 


    Δεύτερη στήλη


    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμέ-

    νουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η


    Τρίτη στήλη


    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον

    θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού


    Τέταρτη στήλη


     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                              ΑΝΑΥΡΟΣ.


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ


    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των


    Πέμπτη στήλη


    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ, ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ, ΜΕΛΛΟΝΤΙ


    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών

    από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια



    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 14:43:42 Vasiliki Vasileiadou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ



                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

    ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

    την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

    λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

    το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

    πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

    και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

    εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

    τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…

    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 14:43:14 Vasiliki Vasileiadou
  • November 1, 2018 14:42:16 Vasiliki Vasileiadou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J     ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ



                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέ-

    ον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει

    την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχο

    λείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα

    το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το

    πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής

    και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου

    εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ού-

    τος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…

    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 11:18:11 Flora Constantinou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J         ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ

                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…

    ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

    Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη


    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J         ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ

                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…


    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη

    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 08:44:31 Louiza Maria Pelekanou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J         ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ

                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…


    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη

    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ



  • November 1, 2018 08:43:32 Louiza Maria Pelekanou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J         ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ

                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη…


    ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΛΛΟΝΤΙ

    -Ανάπτυξις και σκοπός του σοσιαλισμού.

    -Κοσμοπολιτική θεωρία παγκοσμίου αδελφοποιήσεως.

    -Η Ελλάς δε θα φανή προδότις.


    Ο κοινωνισμός ή σοσιαλισμός είναι

    κοινωνική μεταρρύθμισις ή ακριβέστερον 

    ειπείν ρύθμισις των οικονομικών ιδία σχέ-

    σεων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας προς 

    βελτίωσιν των όρων του βίου των λαϊκών

    τάξεων. Μετά την κατάφγησιν της δυο-

    λείας, ήτις κληροδοτηθείσα υπό του παρ-

    ελθόντος εστιγμάτιζε την ανθρωπότητα

    μέχρι του ΙΘ' αιώνος, ήτο η σειρά της

    καταργήσεως της οικονομικής δουλείας, ήν

    κοινωνικοί αφ' ενός θεσμοί έχοντες την

    πηγήν αυτών εις τα σκότη του παρελθόν-

    ντος και η τυραννία του κεφαλαίου επί των

    οργάνων της εργασίας είχον καθιερώσει

    προς κατάθλιψίν του θητικού και εργαζο-

    μένου πληθυσμού. Η κίνησις δε προς την

    χειραφέτησιν των εργατικών πληθυσμών από της δεσποτείας των κεφαλαιούχων και

    των μεγάλων γαιοκτητών, αρξαμένη εν

    Γαλλία από του ΙΗ' αιώνος, ανεπτύχθη

    ιδία περί τα μέσα του ΙΘ' αιώνος, κατά

    την δευτέραν Γαλλικήν επανάστασίν του

    1848, δια του Λουί Μπλάν, του Φουριέ-

    ρου και του Μάρξ, ότι άρχισε λαμβάνουσα

    διεθνή χαρακτήρα. Έκτοτε δε αναλόγως 

    του αντικειμένου και των αρχών, ών επε-

    ζητείτο η εφαρμογή, η σοσιαλιστική ιδέα

    δια συνδέσμων και εταιρειών διεμορφώθη

    σχεδόν πανταχού εις δύναμιν, επιδράσα-

    σαν αμέσως ή εμμέσως εις την βαθμία αν

    επί βάσεων κατά το μάλλον ή ήττον ευ-

    στόχων την βελτίωσιν των σχέσεων των

    εργατών προς τους εργοδότας, μεταξύ κε-

    φαλαίου και των οργάνων της εργασίας, 

    μεταξύ γαιοκτημόνων και ακτημόνων γε-

    ωργών. Υπό την ώθησιν δε της ιδέας

    ταύτης πάντα σχεδόν τα υπό ελευθερίους

    θεσμούς πολιτευόμενα κράτη, μη εξαιρου-

    μένου και του ελληνικού,, ετέθησαν επί κε-

    φαλής της κοινωνιστικής κινήσεως και δια

    προς την πηγήν του ολόλευκου φωτος, δεν 

    μπορούν να πουν τίποτε. Και αυτοί ζουν

    με το μάγεμα!

    Για όλους αυτούς η σιωπή σε τέτοιες

    στιγμές απολαυστικές λέγει όλα....

     Και έτσι ο καθένας ζη μόνος του. Σκέ-

    πτεται για ότι τον βασανίζει ως πόνος,

    ως πόθος, ως ελπίδα, ως σκέψις. Και έχει 

    πιστόν σύντροφον το φεγγάρι. Αυτό τα δε-

    χεται όλα στην μεγάλης του γιορτήν..

    Τους χαιδεύει όλους.

    ….Πάνω στα νερά της θάλασσας 

    οργιαστικόν το αντιφέγγισμα του φεγγαριού

    σαν να στήνη κοπάδι από πυγολαμπίδες

    και αυτές διαρκώς χορεύουν τον δαιμονικόν

    παιχνιδιάρην χορόν…. Όλο γιορτή και 

    πανηγύρι.

                        Χ               Χ

    Στον κήπον μέσα:

    Μια σκέττη καλυβούλα με μαρμαρο-

    στρωμένο δάπεδο και ένα ξύλινο καναπέ

    που πιάνει τες δύο πλευρές, μερικά καθίσμα-

    τα απλά, μια φαρδειά ξαπλωτή κι ένα ερ-

    μαράκι με τα αναγκαία πρόχειρου πουφέ

    είναι τα έπιπλα του ανοικτού περβολιού

    που μας χαρίζει τα ώμορφα και δροσερά θε-

    ρινά βραδυνά. Η παρέα μας - σχεδόν ωρι-

    σμένη - είναι πολύ διασκεδαστική.

                         Χ                Χ

    Το μικρό κλήμα που σκεπάζει ένα με-

    ρος της καλυβούλας ανάπτει την φαντασίαν

    κάποιου και αρχίζει τα τραγούδια του κρα-

    σιού. Ψάλλει έτσι και θυσιάζει μαζί στον 

    Βάκχον. Το χαριτωμένο γιασουμί με τη

    μεθυστική του μυρουδιά ανάφτουν κάποιον

    που έζησε περασμένους ευτυχισμένους

    χρόνους της νειότς και μας τους τραγου-

    δεί. Ο άλλος πιάνει αφορμή και μας ομι-

    λει για τον γάμον. Είναι λίγο παραπονη-

    μένος και εις στενόν κύκλον συμβουλεύει

    να μην παντρεύοωνται. Ο παρέκει βλέπει

    τα καπνά που είναι καλλιεργημένα στον

    κήπον και μας αρχίζει να φλυαρή ανιαρά

    γι' αυτά... Ε, σιώπα τώρα! Ύστερα τα 

    λέμε εκείνα. Τώρα θα διασκεδάσωμε...

    Γύρε κουμπάρε μία. Εβίβα εις υγείαν μας.

    Η ποτίλια του ποτού αρχίζει να κενώνεται.

    … Μια μικρά διακοπή. Και αρχίζουν

    ύστερα η πολιτικολογίες. Πόσον τες βαρύ-

    εται κανείς. Τέλος πάντων γίνεται ψηφο-

    φορία. Νικούν εκείνοι που δεν θέλουν πο-

    λιτικοφλυαρίες και το ζήτημα τελειώνει.

    Άλλωστε τα ζητήματα τα ξεδιαλύνει ή-

    ρεμα και χαϊδευτικά ο τύπος μας! Και ο 

    κόσμος φωτίζεται και μορφώνει πολιτικόν

    φρόνημα το οποίον όσο πηγαίνει και ωρι-

    μάζει για να δούμε που να φθάση!!

      Αλλά και ένας άλλος δεν δίνει γι' αυτά 

    δεκάρα. Αστε σιόρ τες εφημερίδες να φλυ-

    αρούν η καθεμιά όπως στραβώνεται... Αη-

    δίες! Αηδίες! Και γιατί αυτά;.. Να 

    έχη δίκαιον;..

                           Χ                       Χ

    .τελευταία στήλη

    νόμων προσφυών επεχείρησαν γενναίαν

    μεταρρύθμισιν προς οργάνωσιν κατά το

    μάλλον ή ήττον ριζικής των σχέσεων με-

    ταξύ εργάτου και εργοδότου.

     Ο εκραγείς πόλεμος ανέστειλε προσω-

    ρινώς την σοσιαλιστικήν καθόλου κίνησιν,

    ήτις προς εν τέλος έτεινε, την άρσιν ή τον

    κατά το δυνατόν μετρισμόν των εκ των 

    κοινωνικών συνθηκών του παρελθόντος

    κληροδοτηθέντων μεινοκτημάτων του κοι-

    νωνικού οικονομικού οργανισμόύ, τα ο-

    ποία μειονεκτήματα κατέθλιβον τας εργα-

    ζομένας τάξεις και καθίστων δυσχερή την 

    καθόλου μεν οικονομικήν πρόοδον, την

    βελτίωσιν δε και την ηθικήν ανάπτυξιν

    του θητικού πληθυσμού. Αλλα' αν ο από 

    τριετίας διαρκών πόλεμος παρεκώλυσε την

    περαιτέρω ανάπτυξιν της καθαρώς κοινω-

    νιστικής ιδεάς, δηλαδή της αποσκοπούσης

    εις ευνοϊκωτέραν προς τας εργατικάς τά-

    ξεις ρύθμισιν των οικονομικών αυτών σχέ-

    σεων - υπό τον απαράβατον όρον απολύ-

    του δικαιοσύνης μεταξύ των τριών παρα-

    γόντων του όλου κοινωνικο-οικονομικού

    οργανισμού, των εργατών και των κεφα-

    λαιούχων και των καταναλωτών - η ρωσι-

    κή επανάστασις, ή; άλλως η εξέλιξις πολύ

    ότι απέχει από της οριστικότητος, παρέ-

    σχεν αφορμήν εις επέκτασιν της κοινωνι-

    στικής ιδέας εις διεθνή πολιτικήν. Κατά

    πόσον δε η εξέλιξις του σοσιαλισμού από

    θεωρίας αποβλεπούση; εις την ρύθμισιν 

    κοινωνικο οικονομικών σχέσεων, εις θεω-

    ρίαν κοσμοπολιτιστικής πολιτικής, ποώ-

    ρισται να ενισχύση ή να εξασθενήση την

    σοσιαλιστικήν ιδέαν, δύσκολον να προϊδη 

    τις από τούδε. Διότι είναι μεν αρκούντως

    ισχυρά η σοσιαλιστική οργάνωσις εν Ευ-

    ρώπη, αλλα' αμφίβολον αν θα έχει και την

    δύναμιν, όπως αντικαταστήση τας νομί-


    Ένας φίλος μας απολαμβάνει την νύκτα

    με το μάγευμα του φεγγαριού και την

    γύρω σιγαλιά απαλά. Το κρύο αγεράκι

    τον θωπεύει μαλακά. Και όλο και ρεμβά-

    ζει. Συνοφρυάζει λίγο. Ακτινοβολεί από

    χαρά και όλο και όλο και τεντώνει τα μά-

    τια του στραμμένα προς τον ολοφώτεινον

    δίσκον. Επικοινωνεί ο φίλος μας. Σκέ-

    πτεται, μεθά, γοητεύεται και γέρνει σιγά-

    σιγά το κεφάλι του. Κοιμήθηκε ρεμβάζων

    και ονειροπολών. Εσεβάσθημεν την θέσιν

    του ανθρώπου.!! Η παρέα έκανε τη δυο-

    λειά της. Μίλησε και φλυάρησε για όλα,

    από το τραγούδι, την πολιτικήν… ως τον 

    τάδε κλπ κλπ. 

                          Χ                        Χ

     Πλησιάζουν δώδεκα. Η ψύχρα γίνεται 

    πειό αισθητή. Ο αγέρας ταράσσει ποιο 

    γρήγορα την γύρω πρασινάδα. Και ο φίλος 

    μας ο μισός θάνατος αρχίζει να μας ναρ-

    κισσεύη. Ω, αρχίζει ο ένας, εμύρισε ο βλο-

    γημένος!! Ε είναι ώρα να το σκάσωμε!

    Μωρέ και εγώ νύσταξα αϊτε τραβούμεν,

    προσθέτει ο άλλος. Ξυπνήσαμε τον φίλον

    μας. Αρχίζει να μας διηγήται ένα γλυ-

    κό όνειρο.... Σταματά στο μισό, το ξέχασε

    γιατί ο ύπνος και πάλιν τον φώναξεν. Αύ-

    ριον το τελειώνω βρε παιδιά! Μας είπε 

    κάπμοσα αλλά εμείς δεν καταλάβαμε τί-

    ποτε…., Τέλος πάντων καλή νύκτα καλή 

    νύκτα!

                         Χ                        Χ

    Σε λίγο όλοι βρθήκαν κοιμισμένοι....

    Αιώνια τους η μνήμη..

     Μιάν άλλην βραδειάν:

    Προχωρήσαμε παρά πέρα. Πέρα από την

    καλυβούλα μεγαλώνουν, αγκαλιασμένα 

    κάποιο μυστήριο, λίγα κυπαρίσσια. Τα κυ-

    παρίσσια την νύκτα είναι πολύ επιβλητικά

    και πολύ εκφραστικά...

                        Χ                         Χ

    Ο ιδιοκτήτης οτυ μικρού μας υπαιθρί-

    ου σαλινιού έχει την χάρη να φωτίζη τους

    ξένους του πάντα... Το φως που σκορπά

    ένας τόσον πολύ, που άναψε κάποιον να 

    μας αρχίση μιάν βραδειάν βοτανικές συ-

    ζήτησες. Τέλος πάντων άκουσε ότι ε-

    χρειάζετο… Ο φίλος μου ο ιδιοκτήτης, έ-

    νας τύπος πολύ πολύ διασκεδαστικός, το-

    τε με μια χειρονομία αφήκε περισσότερο 

    φως. Και ο περίεργος για τες βοτανολογί-

    ες φωτίσθηκε!

    Κάποιος έκτακτος κουρδισμένος μας άρ-

    χισε μια τρομερή συζήτηση για τον γάμο

    πάλιν… Παρήλασαν πολλές γνώμες...

    Είχαμεν και γυναίκες που ενδιαφέροντο…

     Την τελευταίαν γνώμην οριστικά με το φω-

    τεινό του κεφάλι εγέννησεν ο ιδιοκτήτης 

    του περβολιού.

    Αλλά χαρά και γέλοιο και καλαμπύ-

    ρια κάμποσα.

    Από την Λάρνακα, 11 Αυγούστου 1917.

                             ΤΙΤΑΣ ΦΡΟΥΛΟΣ




    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 20:53:44 Louiza Maria Pelekanou

    ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    ΕΤΟΣ ΙΒ' -- ΑΡΙΘΜΟΣ 588. J         ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΥΡΟΣ Θ. ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ

                                                             ΛΕΥΚΩΣΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) 12) 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1917

            

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.

     Χωμένος στο μεθύσι το απαλό μιάς αν-

    υπρξίας γλυεκειάς που τον αγκαλιάζει ή

    ξεχνά το καθένας τον πόνος και το μαράζι

    που τον τρώγει ή καλεί πιστόν του σύν-

    τροφον στον βαρεμόν το φεγγάρι που όλοι

    νομίζουν ότι τους ανήκει και αυτό σκορπά

    την χάριν του σε όλους, χωρίς να επιτρέπη

    σε κανένα να το νομίζη δικό του. Και

    έτσι ο ερωτοχτυπημένος υψώνει τον πόνον

    του ως τ' άστρα, δημιουργεί φανταστικόν 

    δρόμον με το φεγγάρι ολοφώτεινο και α-

    διμαντοχρυσωμένο και σ' αυτόν περπατεί

    ονειροπόλος - βασιληάς. Αυτός ζη με το 

    μάγεμα.

    …. Παρέχει οι ζευγαρωμένοι δοκι-

    μάζουν τες πειό ευχάριστες στιγμές γυρμέ-

    νοι ο ένας στου άλλου το στήθος και ψιθυ-

    ρίζουν σιωπηλά τα μεγάλα τους μυστικά

    που τους τα επαλύνει η γύρω σιγαλιά.

    Αυτοί ζουν με το μάγεμα!

    …. Αλλού κάπου ο οικογενειάρχης

    σαν δένδρον με τα κλωνιά του γύρω ησυ-

    χάζει, εν ω το παιδί φιλεί την μάνα και

    ζητά, περίεργο αυτό, κάτι να ακούση για

    το μυστήριο το οποίον είναι γύρω. Η μη-

    τέρα όσο μπορεί γεμίζει τη περιέργεια του 

    παιδιού. Ο πατέρας που μπορεί να κοιμή-

    θηκε ξυπνά, λαμβάνει μέρος και αυτός και

    απαντά εις ότι θα τον ερωτήσουν... Και

    αυτοί ζουν με το μάγεμα!

     Εις άλλο μέρος κάτω από την 

    λαμπρο΄φωτιστη σκιά κάποιου δένδρου μιά

    παρέα ποικίλη σιωπηλά απολαμβάνει τους

    γάμους αυτούς της θαλάσσης. Και αυτοί

    ζουν με το μάγεμα!

    …. Εις ένα μακρινό δρόμο άλλοι περ-

    πατητοί έχουν στραμμένα τα μάτια των

    πέμπτη στήλη...






    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 20:34:38 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:

    Ότι μαγικό και απολαυστικό έχει να

    χαρίση η φεγγαρόλουστη νύκτα του καλο-

    καιριού, είναι αυτό πειό ασιθητό στα ακρο-

    γιάλια και στες αμμουδιές. Το κοίμισμα το

    γλυκό που σκορπά και η γαλήνη και η ηρε-

    μία που χύνει το άφθονο και ντροπαλό φως

    του φεγγαριού είναι τόσον απέραντα, είναι 

    τόσον μυστηριώδη που γίνονται επιβλητικά

    και εξαπλώνονται σ' ούλην την πλάσην.

    Και δεν μπορεί να εξαιρεθή βέβαια ο φυ-

    σιολάτρης άνθρωπος, το μέρος αυτό το ση-

    μαντικό του συνόιλου - που καλείται πλάση.

                           Χ               Χ

     Γι αυτό περνώντας εμέριμνα κανείς από

    τους παραλιακούς δρόμους των πόλεων και

    αφήνοντας το μάτι του, κινούμενον από την

    ήσυχην ψυχήν να βοσκηθή αχόρταγα στο

    θέαμα των ονειροπόλων που αθόρυβα και

    αμίλητα, όλοι θαμβωμένοι περνούν τες ώ-

    ρες των, και ο ίδιος αιφνήδια μεταπίπτει

    σε μίαν νάρκην, σ'ένα λήθαργον ήσυχον,

    σιωπά και αυτός, ονειροπολεί, ξεχνά τον

    εαυτόν τοιυ και έτσι ζή απολαμβάνων.





    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 20:28:58 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.


    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

    Αφ' ης στιγμής επί την κυβέρνη-

    σιν της ενιαίας Ελλάδος ετέθη ο αρ-

    χηγός των Φιλελευθέρων, ο κεκηρυγ-

    μένος υπέρ της πολεμικής συμμετοχής 

    και της Ελλάδος παρά το πλευρόν

    των συμμάχων της Συνεννοήσεως, δεν

    υπήρχεν αμφιβολία ότι εν πανστρατιά

    θα εκαλείτο το Πανελλήνιον να διεκδι-

    κήση την νίκην και την πραγμάτωσιν

    των εθνικών δικαίων. Μέχρι σήμερον

    ουδέν άλλο προδίδει την εμπόλεμος η-

    μών κατάστασίν από την απομάκρυνσιν

    των αντιπροσώπων του ελληνικού κρά-

    τους από των τεσσάρων πρωτευουσών

    των ανιτπάλων της Συνεννοήσεως και 

    από την πολεμικήν δράσιν των εξή-

    κοντα χιλιάδων του στρατού της Ε-

    θνικής Αμύνης. Ίσως μάλιστα η αυτή

    κατάστασις μέλλει να παραταθή και

    επί άλλο είσέτι χρονικόν διάστημα, το-

    σον όσον απαιτούσιν οι διάφοροι λόγοι,

    οι επιβάλλοντες την αναβολής της 

    προσκλήσεως υπό τα όπλα των Ελλή-

    νων των απανταχού γης.

     Η επί διετίαν ψθήσασα εις τα ά-

    κρα διαφορά αντιλήψεως δια την πο-

    λιτικήν κατεύθυνσίν και ημών, η εράρ-

    ρθρωσις και τα ερείπια πανταχούμ τα 

    ακολουθούντα μοιραίως σχεδόν πάσαν

    σφοδράν αντίθεσιν και ισχυράν σύγ-

    κρουσιν, η οποία η οδηγήσασα την Ελ-

    λάδα εις τα χείλη της αβύσσου, δεν

    ήτο δυνατόν να επιστρέψωσιν άμεσον

    και μεστήν δυνάμεως την ενεγόν συμ-

    μετοχήν και της Ελλάδος εις τον με-

    γιστον αλλά και περί των όλων πανευ-

    ρωπαϊκόν τούτον πόλεμον. Αλλά και

    εκείνο το οποίον μέχρι σήμερον δεν ε-

    γένετο, ότι και αύριον ίσως δεν θα έχη

    σημειωθή, ουδεμία αμφιβολία, ουδεμία

    καταλείπεται ελπίς, ότι δεν θα πραγ-

    ματωθή συντόμως. Η ελληνική κινη-

    τοποίησις, αν μη υπάρχη επικειμένη

    και ήδη, δε θα βραδύν να σημειωθή

    αμ' ως εκλείψωσιν οι λόγοι, οι ποικί-

    λοι και ισχυροί, οι υποχρεούντες εις ο-

    λιγόμηνον αναβολήν εκείνου, το οποίον θα ήτο γεγονός σήμερον, αν μη έμεσο-

    λαβεί η ατυχής διετία.

     Είναι αληθές, ότι παρ' όλα τα δρα-

    στήρια μέτρα, τα ληφθέντα ήδη, ίνα,

    οπόταν επιστή η στιγμήμ ευρεθή ο στρα-

    τός εφωδιασμένος δι' όσων έχει ανά-

    γκην δια τον σκοπόν, θα απαιτούσιν

    οι νέοι όροι του μάχεσθαι σήμερον. 'Ο-

    τιδήποτε όμως και αν σημειωθή, τούτο

    είναι απολύτως βέβαιον, ότι η Ελλάς

    κατά το δυνατόν ταχύτερον θα εισέλθη

    εις τον πόλεμον, και θα απαιτηθή, 

    χάριν της Πατρίδος και της αναστά-

    σεως της Φυλής οι Πανέλληνες διά

    παντός μέσου να έλθωσιν επίκουροι εις

    την απαιτηθησομένην μεγάλης προς-

    πάθειαν.

     Η Κύπρος ζητούσα την ελευθερίαν

    αυτής, αλλά και άνευ τούτουμ και χω-

    ρις να έχη επιτύχη εισέτι την εθνι-

    κην αυτής αποκατάστασίν δεν θα από-

    λίπη να συμμετάσχη των θυσιών της 

    Μητρός εις το μέγιστον του δυνατού.

    Αλλά τούτο δεν θα είναι το μόνο το 

    οποίον θα απαιτηθή και εις το οποίον

    θα ανατήσωσιν οι δυνάμενοι να φέ-

    ρωσι το όπλον. Το ωραίο φύλον, οι 

    άγγελοι ούτοι οι παρά το προσκέφαλον

    των ασθενών και τραυματιών του πο-

    λέμου, απομακρύνοντες τον θάνατον

    και ανακουφίζοντες τας αλγηδόνας, έ-

    χουσι καθήκον σοβαρώς να σκεφθώσι

    και να μεριμνήσωσιν από σήμερον δι'

    ότι θα είναι απαραίτητον αύριον, την

    σύστασιν κυπριακού Ερυθρού Σταυρού

    τέταρτη στήλη..

     Εκεί, παρά τα απειλούμενα Μακεδο-

    νικά εδάφη, τα τέκνω ημών, οι γονείς 

    και αδελφοί θα έχωσιν ανάγκην ακοι-

    μήτου νοσηλείαςμ αδελφικής περίθαλ-

    ψεως, στοργικής ανακουφίσεως από τας

    αλγηδόνας δια το μεγαλείον της Π-

    τρίδος, από τα τραύματα διά την ελευ-

    θερίαν των υπόδούλων, από το ψυχορ-

    ράγημα δια την επανάληψιν της δια-

    κοπείσης λειτουργίας εις τον ανόν τγς 

    του Θεού Σοφίας. Και αι σύζυγοι η-

    μών, αι αδελφαί και μητέρες είναι ε-

    κείναι, αι ενδεικνύμεναι αντί παντός

    άλλου να μεριμνήσωσι δια την είσπρα-

    ξιν χρημάτων προς επιτυχή λειτουρ-

    γίαν του ελληνικού ερυθρού σταυρού,

    είναι αι μόναι δυνάμεναι να αποτελέ-

    σωσι την φάλαγγα των νοσοκόμων,

    των βοηθών του κυπριακού ερυθρού 

    Σταυρού εκ κυπρίων ιατρών.

     Η φωνή της πατρίδος καλούσης 

    τους Πανέλληνας εις τον μέγιστον των

    πολέμων πέρ του μεγαλείου και των

    δικαίων αυτής συγκλονιστική θα αντη-

    χήση αφεύκτως εντός ολίγου. Και τα

    κυπριακά σωματεία διά των οποίων εκ-

    δηλούται η φιλάνθρωπος δραστηριότης

    των γυναικών της Κύπρου, έχοιυσιν ε-

    πιβαλλόμενον καθήκον να μεριμνήσωσιν 

    εγκαίρως, ώστε ο κυπριακός ερυθρός 

    σταυρός από της πρώτης στιγμής της 

    θυελλώδους ορμής του ελληνικού στρα-

    τού να είναι κατηρτισμένος ανακουφί-

    ζων, περιθάλπων. Από την φιλάν-

    θρωπον ψυχήν των Κυριών της Κύ-

    πρου και την λάβαν της φιλοπατρίας

    αυτών αναμένομεν σύντομον την πρω-

    τοβουλίαν, επίμονον την δράσιν, αρτι-

    ώτερον τον καταρτισμόν και την συμ-

    μετοχής της Κύπρου εις τα ανάγκας

     και τας προσπαθείας της Μεγάλης

    Μητρός. Ο κυπριακός ερυθρός Σταυ-

    ρός επιβάλλεται και έχομεν πεποίθη-

    σιν ότι συντόμως θα επικροτήσωμεν

    την ζωηράν δράσιν των Κυριών μας.

                                    ΑΝΑΥΡΟΣ


    ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗΝ

    ΦΕΓΓΑΡΟΛΟΥΣΜΕΝΕΣ ΝΥΚΤΕΣ

    Κοντά στην θάλασσαν:




    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 19:58:37 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο- 

    .δεύτερη στήλη.

    λιτικής δια των Γούναρη, Σκουλούδη

    και Λάμπρου. Και εξάγει εκ του γεγο-

    νότος τούτου ασαλές συμπέρασμα ότι

    υπάρχει έτι καιρός προς πλήρη επιτυ-

    χίαν των Πανελληνίων πόθων, όπως,

    ως άλλος θεόπνευστος προφήτης, προ-

    έβλεπεν ότι θα συνέβαινε προ δύο ετών

    ο δαιμόνιος Βενιζέλος. Η Ελλάς και

    λόγω παραδόσεων και λόγω υποχρεώ-

    σεων, προ παντός δε ένεκα των καλώς

    νοουμένων συμφερόντων της δεν επε-

    τρέπετο ουδ' επί μίαν στιγμήν να δι-

    στάση προς ποιόν των εμπολέμων ώ-

    φειλε να συνταχθή. Εφ' όσον τα δί-

    και του Ελληνισμού είναι ο γνώμων

    της πολιτικής πορείας πάσης κυβερνή-

    σεως του Ελληνικού Κράτους και εφ' 

    όσον η Μεγάλη Ιδέα εμπνέει πάσαν 

    ελληνικήν ψυχήν, δεν ήτο δυνατόν πα-

    ρά η Ελλάς να ευρίσκετο εις το 

    έτερον των στρατοπέδων, το αντιμέ-

    τωπον των προαιωνίων ημών εχ-

    θρών Βουλγάρων και των συμμά-

    χων αυτών. Διότι εν περιπτώσει ήττης

    των εχθρών τούτων θα απεδίδετο η

    ελευθερία εις υποδούλους αδελφούς,

    θα ανεδεικνύετο η Ελλάς ισχυροτέρα

    και ενδοξοτέρα, θα απαλλάσετο διαρ-

    κούς και απειλητικού κινδύνου και θα

    απέβαινε παράγων περιζήτητος και ση-

    μαίνων εις τα ζητήματα της Ανατολι-

    κής Μεσογείου.

     Ο μέγας πανευρωπαϊκός πόλεμος,

    δια της συμμεροχής εις αυτόν της Α-

    μερικής και της Κίνας, κατήντησε σή-

    μερον παγκόσμιος και ενδιαφέρει ου-

    σιωδώς άπαντα τα επί της γης έθνη.

    Είναι αγών απικρατήσεως των μεγά-

    λων εθνών. Δια την Ελλάδα όμως ο

    σημερινός πόλεμος κέκτηται εξαιρετι-

    κήν και ουσιωδεστάτην σημασίαν. Καθ' 

    όσον δεν πρόκειται να εξασφαλισθή

    μόνον η παρούσα κατάστασις αυτήςμ η

    κυριαρχία και ακεραιότητς τηςμ η δια-

    τήρησις του ενός τμήματος του Ελλη-

    νισμού εν τη ελευθερία και του ετέρου

    τμήματος εν τη ατιμωτέρα δουλεία,

    αλλά πρόκειται να συντελεσθή κ ανά-

    στασις του Γένους ολόκληρου. Επειδή

    δ' η Τουρκία, εις την οποίαν δουλεύει

    το μεγαλήτερον υπόδουλον τμήμα του 

    Ελληνισμού υπήρχεν εις την συνέιδη-

    σιν της Ευρώπης από πολλού καταδεδι-

    κασμένη και επειδή η ανάμιξις της εις

    τον παρόντα πόλεμον δίδει ευκαιρίαν

    να κριθή τελειωτικών η τύχη της, θα

    ήτο εύκολον να ελευθερωθώσι τα εκα-

    τομμύρια των Ελλήνων, των στενα-

    ζόντων υπό τον βαρύν ζυγόν αυτής.

    Θα ήτο επιτευκτός ο αναδιπλασιασμός

    της Ελλάδος και η πραγμάτωσις της

    από της αλώσεως της Επταλόφου ο-

    νειροπολουμένης εκτάσεως αυτής.

     Στένουσιν υπό τον Βουλγαρικόν ζυ-

    γόν ελληνικοί πληθυσμοί και αναμένουσι και αυτοί απελευθερωτικήν των

    παρουσίαν των γενναίων τέκωνν της

    Πατρίδος. Εις τας θαλάσσας ωσαύτως,

    οι οποίοι περιβρέχουι την Βαλκανι-

    κήν, δεν είναι δυνατόν να κυριαρχή

    άλλη σημαία, εκτός της Κυανολεύκου.

    Διότι μόνο η δι' αυτής συμβολίζομε-

    νη Μήτηρ ημών Ελλάς, είναι κατ' 

    εξοχήν δύναμις ναυτικήμ κεκτημένη βά-

    σεις και ορμητήρια ανεκτιμήτου αξίας,

    και το σπουδαιότερον φυσικήν ροπήν 

    και αγάπην των τέκων της προς την

    θάλασσαν. Δια το προσόν της δε τούτο

    η Ελλάς αποβαίνει δύναμις υπολογί-

    σιμος και ως φίλη και ως εχθρά.

     Πέντε αιώνων δουλεία υπήρξεν αρ-

    κετά εξαγνιστική του Ελληνισμού.

    Και σήμερον υπέρ ποτε άλλοτε είναι

    πραγματοποιήσιμον το μέγα όραμα.

    Τα πέριξ ημών εξελισσόμενα μεγάλα

    γεγονότα μαρτυρούσι την εξευμένισιν 

    του θείου. Εκδικήτρια και τιμωρός η

    θεία Νέμεσις ώθησε τους αδυσώπητους

    του Ελληνισμού εχθρούς εις την ά-

    βυσσον της καταστροφής. Τουρκία και 

    Βουλγαρία συνεταύτισαν την τύχην

    των με τους Λυστρογερμανούς και 

    τούτο καθιστά τας ελληνικάς ελπίδας

    ασφαλέστερας και την ελευθέρωσιν των

    υπόδουλων αδεκφωβ βεβαιστέραν. Η

    Ελλάς νικήτρια θα πρωτοστατήση εις

    το έργον του πολιτισμού εν τους Βαλ-

    κανίοις.

     Άπαντες λοιπόν οι ανωτέρω λόγοι 

    και τα γεγονότα επέβαλλον την συνταύ-

    τισιν της τύχης της Ελλάδος με την

    ομάδα εκείνην των εμπολέμων, εις την 

    οποίαν θα ήτον η βραδύτερον ανήκει η

    τρίτη στήλη..

    νίκη, της οποίας την επίτευξίν επισπεύ-

    δει η συνδρομή της Αμερικής και της 

    Άπω Ανατολής. Η απόφασις των

     Συμμάχων περί παρατάσεως του πολέ-

    μου μέχρι τελειωτικής νίκης είναι ακλό-

    νητος και η προσπάθεια των προς τούτο

    σύντομος. Κρίνομεν δε ευτυχή από

    τούδε την Ελλάδα, ήτις εύρεν επί τέ-

    λους τον δρόμον της και επιδιώκει την

    προάσπισιν και απόκτησιν των αναφαί-

    ρέτων και ανεγνωρισμένων δικαίων της,

    ενισχυομένη υπό της Συνεννοήσεως.

    Και δια τούτομ επικειμένης της Ελλη-

    νικής πανστρατιάς έχομεν καθήκον οι

    Πανέλληνες να ενώσωμεν απάσας ημών

    τας δυνάμεις, όπως δημιουργήσωμεν

    το μέλλον της φυλής ημών αίσιον και

    αρραγές, σύμφωνον προς τους πόθους

    και τας βλέψεις μας.

    ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ

    ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 18:25:22 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ου εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο-  .δεύτερη στήλη..

    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 18:24:49 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.

     Η απειλή, η τόσον προφανών στη-

    θείσα επί της Ηπείρου, η κατοχή της 

    Μακεδονίας και των Νήσων και η α-

    πώλεια της ελευθέρας κινήσεως εις τα

    ελληνικά ύδατα της Μεσογείου αίρονται

    σήμερον και οι αλειλούντες μεταβάλ-

    λονται εις ενθέρμους υποστηρικτάς. Το

    επισειόμενον σάβανο το παγερόν και

    απαίσιονμ το εξυφανθέν υπό των βρυ-

    κολάκων φαυλοκρατών μετατρέπεται

    εις ακτινοβόλος αλουργίδαμ την οποίαν

    ωνειρεύεθη η πανελλήνιος ψυχή. Ως

    πρώτον δε και άμεσον αποτέλεσμα της

    νέας πολιτικής επέρχεται η ληφθείσα

    απόφασις κατά την τελευταίν Συνδιά-

    σκεψιν των Συμμάχων εν Παρισίοις 

    δια τα εν τη Βαλκανική. Η αποκατά-

    στασις δηλονότι της ακεραιότητος και

    κυριαρχίας του Ελληνικού Κράτους, η

    κατάργησις του ελέγχουμ η απόδοσις

    του στόλου και η εκκένωσις της Η-

    πείρου, των Νήσων και άλλων καταλη-

    φθείσων επαρχιών. Προσέτι δε η οικο-

    νομική ενίσχυσις της Ελλάδος προς

    περισυλλογήν των δυνάμεων αυτής και

    η εκμετάλλευσις των πόρων και πηγών

    πλούτου αυτής.

     Ο Βασιλικός λόγος, δι' ού εγένετο

    η έναρξις της ιστορικής πλέον συνερί-

    ας της Ελληνικής Βουλήςμ εξαγγέλ-

    λει τα αγαθά αποτελέσματα πεφωτι-

    σμένης Κυβερνήσεως, αποτελούντα ι-

    σχυρόν αντίθεσιν προς τα αποτέλεσμα-

    τα της επί διετίαν εφαρμοσθείσης πο-  .δεύτερη στήλη..

    ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΩ. ΛΟΥΙΖΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


  • October 31, 2018 18:15:27 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλής ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων. Τον κλοιόν 

    τον αποπνικτικόν και ασφυκτικόν, τον

    επί διετίαν σφυρηλατούμενον επί τον

    τράχηλον της Ελλάδος συντρίβει και

    καταθρυμματίζει ως σκεύη κεραμέως,

    αποδίδει δε εις τας δυνάμεις του έθνους 

    ελευθερίαν προς εξέλιξιν.



  • October 31, 2018 16:53:42 Louiza Maria Pelekanou

    ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.

    Ήρξατο πάλιν εν Ελλάδι υπό τους

    αισιωτέρους των οιωνών εφαρμοζομένη

    η πολιτική εκείνη, ήτις ανακαινίζει,

    ισχυροποιεί, εξυψοί το φρόνημα, ανα-

    πτερώνει τας ελπίδας, πραγματοποιεί 

    όνειρα και διπλασιάζει τα σύνορα του

    μέχρι χθες ασφυκτικού Κράτους. Η

    Ελλάς της Κούτρας και της Λαρίσ-

    σης, η Ελλάς της αποσυνθέσεως και 

    της εξουδενώσεως καθίστατι αγνώρι-

    στις και λησμονείται πρό της Ελλάδος

    του Κιλκίς και του Μπιζανίου. Και ο

    βάσκανος δαίμων, όστις ήλθε να διακό-

    ψη το μέγα έργον της ανορθόσεως, α-

    πομακρύνεται ταπεινωμένος, δια να

     κυριαρχήση πάλι η δόξα και η τιμή,

    η εξωτερική επιβολή και η εκτίμησις.

    Η επί διετίαν απομάκρυνσις από

    της αρχής του μεγαλουργού αρχηγού

    των Φιλελευθέρων υπήρξεν εφιάλτης

    απαίσιος, ανακόψας την πρόοδον και 

    ταπεινώσας το εθνικόν μεγαλείον, μα-

    ταιώσας συμφέροντα μεγάλα και ουσι-

    ώδη της Ελληνικής φυλής και διακιν-

    δυνεύσας αυτήν την ύπαρξίν του Κρά-

    τους. Δύο μόνον μήνες παράηλθον αφ'

    ότου ανέλαβε την διαχείρισίν των εθνι-

    κων υποθέσεων η δεξιά χειρ του Βε-

    νιζέλου και το ελάχιστον τούτο χρονι-

    κόν διάστημα ήρκεσεν ώστε να εκλείψη 

    ταπείνωσις δύο ετών, και να ανακτηθή

    ότι διαρκών απώλλυτο.

    Σήμερον υπέρ πότε άλλοτε κατέ-

    στη καταφανής η διαφορά της διακυ-

    βερνήσεως του εθνικού σκάφους υπό

    του αρχηγού των Φιλελευθέρων α-

    πο την διαχείρισίν του Κράτους υπό

    των πολιτικών αυτού αντιπάλων. Ε-

    κείνοι επεσώρευσαν ερείπια, ανώρυξαν

    παμμέγιστον τον τάφον, εν τω οποίω

    θα εθάπτοντο σαβανωμένα τα εθνικά 

    δίκαια, κατέστησαν άδηλον το παρόν

    και το μέλλον του Ελληνισμού και

    επέτρεψαν να οργιάζη η πανώλης της

    κομματικής εμπαθείας, προκαλούσα

    αλλεπαλλήλους τας προσερ βας και α

    ναρριπίζουσα την καταστρεπτικήν πυρ-

    καϊάν. Αυτός δε ωσεί δια μαγικής

    ράβδου ανεγείρει επί των ερειπίων καλ-

    λιμάρμαρον τον ναόν ζωής και δόξης 

    της Ελληνικής Φυλήςμ ανακουφίζει 

    και πληροί αισιοδοξίας τα σήθη τα

    Ελληνικά, και γιγαντώνει την πίστιν

    επί των εθνικών δυνάμεων


  • ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού, αφ΄ότου ούτος επέλαμψεν εις τον αττικόν ορίζοντα.


  • ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    ΜΕΤΑ παρέλευσιν διετίας και πλέον η Ελληνική Βουλή επαναλαμβάνει την ζωηράν εργασίαν αυτής και ασχολείται επί έργων σοβαρών, συνεχίζουσα το πρόγραμμα το ανορθωτικόν, το πρόγραμμα, οπέρ επέβαλεν η διαυγής και πεφωτισμένη διάνοια του μεγάλου εκ Κρήτης πολιτευτού


Description

Save description
  • 35.126413||33.429858999999965||

    Κύπρος / Cyprus

    ||1
Location(s)
  • Story location Κύπρος / Cyprus
Login and add location


ID
4827 / 53735
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Εφημερίδα "Ελευθερία"
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


August 25, 1917
Login to edit the languages
  • Ελληνικά

Login to edit the fronts
  • Western Front

Login to add keywords
  • Women
  • άρθρα
  • εφημερίδα

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note