Dagboek Joannes Fierens., item 67

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Wij zullen hier zelf onzen kleinen

zieken verzorgen.

Reeds te vroeg nog den tram

waren allen reeds gereed, en

maar weg. Ik ben nog

een einde wegs mede gegan, wel

halverwege Gastel waren we reeds

gevorderd, hier hield de tram stil

en zouden er op wachten.

Bij het afscheid nemen waren

moeders laatste woorden in tranen

gesmolten, Vader, ge zult goed voor

ons klein antoontje zorgen niet

waar. Och mocht hij toch genezen

Bange uren, de toestand verergerde

zichtbaar, na den middag

omstreeks 2 uren kwam de doktor

weer, zeggende de kleine op te

nemen en naar het gasthuis te dragen.

Men verwachte hem nu daar.

De doktor vroeg mij, indien hij


het noodig oordeelde, de kleine

te mogen opereren. Ik zegde hem

natuurlijk te handelen naar zijn

goeddunken, dat ik volle vertrouwen

stelde in hem, wat er ook gebeuren

mocht. Intusschen was Moeder

reeds terug gekomen van Gastel.

Met open armen waren ze daar

ontvangen. Gauw was er een

vertrek klaar gemaakt, ook

afgezondert, want zooals doktor Dautzenberg

zegde konden er van de andere kinderen

ook nog de kiemen der ziekte op

zich hebben. Daar kon nu best

meende deze goede heer eene zuster

bij hem blijven. Om moeder, want

hij begreep het wel, dat een moeder

niet zoo ver van haar doodelijk

ziek kind kon verwijdert blijven, terug

te laten keeren.

Transcription saved

Wij zullen hier zelf onzen kleinen

zieken verzorgen.

Reeds te vroeg nog den tram

waren allen reeds gereed, en

maar weg. Ik ben nog

een einde wegs mede gegan, wel

halverwege Gastel waren we reeds

gevorderd, hier hield de tram stil

en zouden er op wachten.

Bij het afscheid nemen waren

moeders laatste woorden in tranen

gesmolten, Vader, ge zult goed voor

ons klein antoontje zorgen niet

waar. Och mocht hij toch genezen

Bange uren, de toestand verergerde

zichtbaar, na den middag

omstreeks 2 uren kwam de doktor

weer, zeggende de kleine op te

nemen en naar het gasthuis te dragen.

Men verwachte hem nu daar.

De doktor vroeg mij, indien hij


het noodig oordeelde, de kleine

te mogen opereren. Ik zegde hem

natuurlijk te handelen naar zijn

goeddunken, dat ik volle vertrouwen

stelde in hem, wat er ook gebeuren

mocht. Intusschen was Moeder

reeds terug gekomen van Gastel.

Met open armen waren ze daar

ontvangen. Gauw was er een

vertrek klaar gemaakt, ook

afgezondert, want zooals doktor Dautzenberg

zegde konden er van de andere kinderen

ook nog de kiemen der ziekte op

zich hebben. Daar kon nu best

meende deze goede heer eene zuster

bij hem blijven. Om moeder, want

hij begreep het wel, dat een moeder

niet zoo ver van haar doodelijk

ziek kind kon verwijdert blijven, terug

te laten keeren.


Transcription history
  • March 3, 2017 18:52:27 Wolfgang Dekeyser

    Wij zullen hier zelf onzen kleinen

    zieken verzorgen.

    Reeds te vroeg nog den tram

    waren allen reeds gereed, en

    maar weg. Ik ben nog

    een einde wegs mede gegan, wel

    halverwege Gastel waren we reeds

    gevorderd, hier hield de tram stil

    en zouden er op wachten.

    Bij het afscheid nemen waren

    moeders laatste woorden in tranen

    gesmolten, Vader, ge zult goed voor

    ons klein antoontje zorgen niet

    waar. Och mocht hij toch genezen

    Bange uren, de toestand verergerde

    zichtbaar, na den middag

    omstreeks 2 uren kwam de doktor

    weer, zeggende de kleine op te

    nemen en naar het gasthuis te dragen.

    Men verwachte hem nu daar.

    De doktor vroeg mij, indien hij


    het noodig oordeelde, de kleine

    te mogen opereren. Ik zegde hem

    natuurlijk te handelen naar zijn

    goeddunken, dat ik volle vertrouwen

    stelde in hem, wat er ook gebeuren

    mocht. Intusschen was Moeder

    reeds terug gekomen van Gastel.

    Met open armen waren ze daar

    ontvangen. Gauw was er een

    vertrek klaar gemaakt, ook

    afgezondert, want zooals doktor Dautzenberg

    zegde konden er van de andere kinderen

    ook nog de kiemen der ziekte op

    zich hebben. Daar kon nu best

    meende deze goede heer eene zuster

    bij hem blijven. Om moeder, want

    hij begreep het wel, dat een moeder

    niet zoo ver van haar doodelijk

    ziek kind kon verwijdert blijven, terug

    te laten keeren.


  • March 3, 2017 18:50:10 Wolfgang Dekeyser

    Wij zullen hier zelf onzen kleinen

    zieken verzorgen.

    Reeds te vroeg nog den tram

    waren allen reeds gereed, en

    maar weg. Ik ben nog

    een einde wegs mede gegan, wel

    halverwege Gastel waren we reeds

    gevorderd, hier hield de tram stil

    en zouden er op wachten.

    Bij het afscheid nemen waren

    moeders laatste woorden in tranen

    gesmolten, Vader, ge zult goed voor

    ons klein antoontje zorgen niet

    waar. Och mocht hij toch genezen

    Bange uren, de toestand verergerde

    zichtbaar, na den middag

    omstreeks 2 uren kwam de doktor

    weer, zeggende de kleine op te

    nemen en naar het gasthuis te dragen.

    Men verwachte hem nu daar.

    De doktor vroeg mij, indien hij


    het noodig oordeelde, de kleine

    te mogen opereren. Ik zegde hem

    natuurlijk te handelen naar zijn

    goeddunken, dat ik volle vertrouwen

    stelde in hem, wat er ook gebeuren

    mocht. Intusschen was Moeder

    reeds terug gekomen van Gastel.

    Met open armen waren ze daar

    ontvangen. Gauw was er een

    vertrek klaar gemaakt, ook

    afgezondert, want zooals doktor Dautzenberg

    zegde konden er van de andere kinderen

    ook nog de kiemen der ziekte op

    zich hebben. Daar kon nu best


  • March 3, 2017 18:46:26 Wolfgang Dekeyser

    Wij zullen hier zelf onzen kleinen

    zieken verzorgen.

    Reeds te vroeg nog den tram

    waren allen reeds gereed, en

    maar weg. Ik ben nog

    een einde wegs mede gegan, wel

    halverwege Gastel waren we reeds

    gevorderd, hier hield de tram stil

    en zouden er op wachten.

    Bij het afscheid nemen waren

    moeders laatste woorden in tranen

    gesmolten, Vader, ge zult goed voor

    ons klein antoontje zorgen niet

    waar. Och mocht hij toch genezen

    Bange uren, de toestand verergerde

    zichtbaar, na den middag

    omstreeks 2 uren kwam de doktor

    weer, zeggende de kleine op te

    nemen en naar het gasthuis te dragen.

    Men verwachte hem nu daar.

    De doktor vroeg mij, indien hij


Description

Save description
  • 51.5932716||4.5375943||

    Oudenbosch

    ||1
Location(s)
  • Story location Oudenbosch


ID
13890 / 148377
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Peter Van Dessel
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note