Dagboek Joannes Fierens., item 66

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

hier is de toelating van den

heer burgemeester. Niets aan

te doen, de raad zou om elf uren

bijeen komen, deze zou er over

oordelen. Eerw. Moeder als dit

zoo moet gaan, worden misschien

op dien tijd onze ander drie kinderen

door de ziekte aangetast.

Wie weet er dan de gevolgen van,

wat zal het morgen zijn.

Mijne zenuwen beginnen te werken,

ik word driftig, doch wat gelukkig

mij zelven nog te bedwingen.

Wel zegde ik de Eerw. moeder dat

wij niet gewoon waren om hulp of

bijstand bij anderen te vragen. dat

wij niet om eene aalmoes kwamen,

doch dat het haar niet moeilijk

kon zijn over onzen toestand in dit

geval te oordeelen. Ik liep weg

vast besloten er niet weder te keeren.


Terug bij den heer doktor, een

oprecht goede man, gekomen. Zegd

ik hem mijn wedervaren.

Deze maakte zich kwaad over

het geval. Breng uw kind aanstonds

naar het gasthuis, leg het er

neer en ga dan weg zoo bevool hij

mij. Op dien oogenblik wist ik nog

geen raad, doch voor ik 't huis was

had ik reeds een besluit genomen.

Ik was er zeker van in het Gasthuis

van Gastel, daar mochten wij op

rekenen. Moeder kleed spoedig de

kinderen aan, ge moet hiermee

vertrekken met den tram om half

twaalf naar Gastel. Moeder stond

vebluft, verschrikt te kijken. Maar

wat is er toch ? Ja, zoo ben ik

hier onthaald, doch ginder zal men ons

helpen, Zorg dat gij ginder met

onze drie kinderen blijven kunt,

Transcription saved

hier is de toelating van den

heer burgemeester. Niets aan

te doen, de raad zou om elf uren

bijeen komen, deze zou er over

oordelen. Eerw. Moeder als dit

zoo moet gaan, worden misschien

op dien tijd onze ander drie kinderen

door de ziekte aangetast.

Wie weet er dan de gevolgen van,

wat zal het morgen zijn.

Mijne zenuwen beginnen te werken,

ik word driftig, doch wat gelukkig

mij zelven nog te bedwingen.

Wel zegde ik de Eerw. moeder dat

wij niet gewoon waren om hulp of

bijstand bij anderen te vragen. dat

wij niet om eene aalmoes kwamen,

doch dat het haar niet moeilijk

kon zijn over onzen toestand in dit

geval te oordeelen. Ik liep weg

vast besloten er niet weder te keeren.


Terug bij den heer doktor, een

oprecht goede man, gekomen. Zegd

ik hem mijn wedervaren.

Deze maakte zich kwaad over

het geval. Breng uw kind aanstonds

naar het gasthuis, leg het er

neer en ga dan weg zoo bevool hij

mij. Op dien oogenblik wist ik nog

geen raad, doch voor ik 't huis was

had ik reeds een besluit genomen.

Ik was er zeker van in het Gasthuis

van Gastel, daar mochten wij op

rekenen. Moeder kleed spoedig de

kinderen aan, ge moet hiermee

vertrekken met den tram om half

twaalf naar Gastel. Moeder stond

vebluft, verschrikt te kijken. Maar

wat is er toch ? Ja, zoo ben ik

hier onthaald, doch ginder zal men ons

helpen, Zorg dat gij ginder met

onze drie kinderen blijven kunt,


Transcription history
  • March 1, 2017 20:14:44 Wolfgang Dekeyser

    hier is de toelating van den

    heer burgemeester. Niets aan

    te doen, de raad zou om elf uren

    bijeen komen, deze zou er over

    oordelen. Eerw. Moeder als dit

    zoo moet gaan, worden misschien

    op dien tijd onze ander drie kinderen

    door de ziekte aangetast.

    Wie weet er dan de gevolgen van,

    wat zal het morgen zijn.

    Mijne zenuwen beginnen te werken,

    ik word driftig, doch wat gelukkig

    mij zelven nog te bedwingen.

    Wel zegde ik de Eerw. moeder dat

    wij niet gewoon waren om hulp of

    bijstand bij anderen te vragen. dat

    wij niet om eene aalmoes kwamen,

    doch dat het haar niet moeilijk

    kon zijn over onzen toestand in dit

    geval te oordeelen. Ik liep weg

    vast besloten er niet weder te keeren.


    Terug bij den heer doktor, een

    oprecht goede man, gekomen. Zegd

    ik hem mijn wedervaren.

    Deze maakte zich kwaad over

    het geval. Breng uw kind aanstonds

    naar het gasthuis, leg het er

    neer en ga dan weg zoo bevool hij

    mij. Op dien oogenblik wist ik nog

    geen raad, doch voor ik 't huis was

    had ik reeds een besluit genomen.

    Ik was er zeker van in het Gasthuis

    van Gastel, daar mochten wij op

    rekenen. Moeder kleed spoedig de

    kinderen aan, ge moet hiermee

    vertrekken met den tram om half

    twaalf naar Gastel. Moeder stond

    vebluft, verschrikt te kijken. Maar

    wat is er toch ? Ja, zoo ben ik

    hier onthaald, doch ginder zal men ons

    helpen, Zorg dat gij ginder met

    onze drie kinderen blijven kunt,


  • March 1, 2017 20:09:39 Wolfgang Dekeyser

    hier is de toelating van den

    heer burgemeester. Niets aan

    te doen, de raad zou om elf uren

    bijeen komen, deze zou er over

    oordelen. Eerw. Moeder als dit

    zoo moet gaan, worden misschien

    op dien tijd onze ander drie kinderen

    door de ziekte aangetast.

    Wie weet er dan de gevolgen van,

    wat zal het morgen zijn.

    Mijne zenuwen beginnen te werken,

    ik word driftig, doch wat gelukkig

    mij zelven nog te bedwingen.



Description

Save description
  • 51.583856151678546||4.4627482398437905||

    Gastel

  • 51.5932716||4.5375943||

    Oudenbosch

    ||1
Location(s)
  • Story location Oudenbosch
  • Document location Gastel


ID
13890 / 148376
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Peter Van Dessel
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note