Dagboek Joannes Fierens., item 39

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Vader spande nog eens zijne

laatste krachten in. Van vreugde

voelde hij nu geen ongemakken

meer, kon zelf alleen naar

het rijtuig gaan, en hier in

gezeten het was hem altijd goed

en gemakkelijk.

In Kruisland aangekomen

was het bed voor onze ouders

klaar gemaakt, wat stroo op

den steenen en vloer, doch daarop

dan toch nog al goede

pluimen matras, maar vader

was nog niet moe. onze gebuur

had een leunstoel gebracht en

hierin zou hij nog wat blijven

pitten, het deed hem toch zoo

goed weer samen met ons te

zijn.

Wat zou er nu intusschen in

Gastel gebeurd zijn ? Spoedig

 

ging ik er naartoe, daar gekomen

bereidde men mij voor.

misschien op een nieuw ongeluk,

doch Goddank het nam zijn

goeden keer, eenige minuten na

mijne aankomst wird er ons eene

flinke jonge dochter gebracht.

Gansch het gesticht was in

vreugde.

De eerw. Moeder wilde het kindje

naar de kapel ten doop

brengen. Terwijl ik mevrouw

Mastboom welke de moeder

had bijgestaan aanbood om meter

te zijn, hetgeen deze volgaarne

aannam.

Dadelijk werd de plechtigheid

volbracht, zoodat, alvorens ik terug

naar Kruisland keerde ons

Alisken kristen mensch en kind

van God mocht genoemd worden

Transcription saved

Vader spande nog eens zijne

laatste krachten in. Van vreugde

voelde hij nu geen ongemakken

meer, kon zelf alleen naar

het rijtuig gaan, en hier in

gezeten het was hem altijd goed

en gemakkelijk.

In Kruisland aangekomen

was het bed voor onze ouders

klaar gemaakt, wat stroo op

den steenen en vloer, doch daarop

dan toch nog al goede

pluimen matras, maar vader

was nog niet moe. onze gebuur

had een leunstoel gebracht en

hierin zou hij nog wat blijven

pitten, het deed hem toch zoo

goed weer samen met ons te

zijn.

Wat zou er nu intusschen in

Gastel gebeurd zijn ? Spoedig

 

ging ik er naartoe, daar gekomen

bereidde men mij voor.

misschien op een nieuw ongeluk,

doch Goddank het nam zijn

goeden keer, eenige minuten na

mijne aankomst wird er ons eene

flinke jonge dochter gebracht.

Gansch het gesticht was in

vreugde.

De eerw. Moeder wilde het kindje

naar de kapel ten doop

brengen. Terwijl ik mevrouw

Mastboom welke de moeder

had bijgestaan aanbood om meter

te zijn, hetgeen deze volgaarne

aannam.

Dadelijk werd de plechtigheid

volbracht, zoodat, alvorens ik terug

naar Kruisland keerde ons

Alisken kristen mensch en kind

van God mocht genoemd worden


Transcription history
  • February 25, 2017 00:09:58 Wolfgang Dekeyser

    Vader spande nog eens zijne

    laatste krachten in. Van vreugde

    voelde hij nu geen ongemakken

    meer, kon zelf alleen naar

    het rijtuig gaan, en hier in

    gezeten het was hem altijd goed

    en gemakkelijk.

    In Kruisland aangekomen

    was het bed voor onze ouders

    klaar gemaakt, wat stroo op

    den steenen en vloer, doch daarop

    dan toch nog al goede

    pluimen matras, maar vader

    was nog niet moe. onze gebuur

    had een leunstoel gebracht en

    hierin zou hij nog wat blijven

    pitten, het deed hem toch zoo

    goed weer samen met ons te

    zijn.

    Wat zou er nu intusschen in

    Gastel gebeurd zijn ? Spoedig

     

    ging ik er naartoe, daar gekomen

    bereidde men mij voor.

    misschien op een nieuw ongeluk,

    doch Goddank het nam zijn

    goeden keer, eenige minuten na

    mijne aankomst wird er ons eene

    flinke jonge dochter gebracht.

    Gansch het gesticht was in

    vreugde.

    De eerw. Moeder wilde het kindje

    naar de kapel ten doop

    brengen. Terwijl ik mevrouw

    Mastboom welke de moeder

    had bijgestaan aanbood om meter

    te zijn, hetgeen deze volgaarne

    aannam.

    Dadelijk werd de plechtigheid

    volbracht, zoodat, alvorens ik terug

    naar Kruisland keerde ons

    Alisken kristen mensch en kind

    van God mocht genoemd worden

  • February 25, 2017 00:09:09 Wolfgang Dekeyser

    Vader spande nog eens zijne

    laatste krachten in. Van vreugde

    voelde hij nu geen ongemakken

    meer, kon zelf alleen naar

    het rijtuig gaan, en hier in

    gezeten het was hem altijd goed

    en gemakkelijk.

    In Kruisland aangekomen

    was het bed voor onze ouders

    klaar gemaakt, wat stroo op

    den stehen en vloer, doch daarop

    dan toch nog al goede

    pluimen matras, maar vader

    was nog niet moe. onze gebuur

    had een leunstoel gebracht en

    hierin zou hij nog wat blijven

    pitten, het deed hem toch zoo

    goed weer samen met ons te

    zijn.

    Wat zou er nu intusschen in

    Gastel gebeurd zijn ? Spoedig

     

    ging ik er naartoe, daar gekomen

    bereidde men mij voor.

    misschien op een nieuw ongeluk,

    doch Goddank het nam zijn

    goeden keer, eenige minuten na

    mijne aankomst wird er ons eene

    flinke jonge dochter gebracht.

    Gansch het gesticht was in

    vreugde.

    De eerw. Moeder wilde het kindje

    naar de kapel ten doop

    brengen. Terwijl ik mevrouw

    Mastboom welke de moeder

    had bijgestaan aanbood om meter

    te zijn, hetgeen deze volgaarne

    aannam.

    Dadelijk werd de plechtigheid

    volbracht, zoodat, alvorens ik terug

    naar Kruisland keerde ons

    Alisken kristen mensch en kind

    van God mocht genoemd worden


Description

Save description
  • 51.56966749404491||4.4064433082031655||

    Kruisland

  • 51.583642821208585||4.4660098060059||

    Gastel

  • 51.5932716||4.5375943||

    Oudenbosch

    ||1
Location(s)
  • Story location Oudenbosch
  • Document location Kruisland
  • Additional document location Gastel
Login and add location


ID
13890 / 148348
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Peter Van Dessel
Licence
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


Login to edit the languages

Login to edit the fronts

Login to add keywords
  • Remembrance

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note