Dagboek Joannes Fierens., item 24

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

de Eerw. Heer Janssens aan.

maar helaas, hij had nog niets

gevonden, nog eens gaan hooren op

‚t Gemeentehuis en bij elken officier

dien hij maar zag, doch vruchteloos

niemand kon ons helpen.

Ik dankte den heer Janssens voor

zijne opoffering en goedheid, en

spoede mij toen terug naar Hove.

Dus wij moesten ons zelven maar

redden, wat gedaan, de pakken

nog eens goed bijelkaar getrokken

en maar naar de statie toe.

waarheen, wij wisten het niet.

Ik zette vader op den kruiwagen

en voerde hem weg, wat ongelukkige

vluchtende stoet, welke

ieders medelijden afdwong, en

waarlijk eene ganssche samenleving

was bij ons vertegenwoordigd

met alles wat op zulken oogenblik

 

nog moeilijker en ongelukkiger maakt,

van den kleinen zuigeling tot den

stokouden vader, daarbij  nog binnen

enkele dagen die verwachting

welke anders blijde genoemd wordt.

Zullen wij nu nog wel met den

trein weg geraken. ja wel, er is nog

eenen vewacht, nu dan maar wat

geduld. Eindelijk is hij daar, wij

sukkelen maar tot ieder er is

opgekomen en nu naar Antwerpen.

ten minste tot de statie want

niemand mocht de stad binnen.

Daar aangekomen, was het of alle

vluchtende hier kwamen bijeengestroomd.

De soldaten van rood

kruis hielpen vader van den trein

en leiden hem naar eene bank

wat afgezondert van het gedrang

dier opgejaagde menschen. Wij

moesten de wachtzaal binnen.

Transcription saved

de Eerw. Heer Janssens aan.

maar helaas, hij had nog niets

gevonden, nog eens gaan hooren op

‚t Gemeentehuis en bij elken officier

dien hij maar zag, doch vruchteloos

niemand kon ons helpen.

Ik dankte den heer Janssens voor

zijne opoffering en goedheid, en

spoede mij toen terug naar Hove.

Dus wij moesten ons zelven maar

redden, wat gedaan, de pakken

nog eens goed bijelkaar getrokken

en maar naar de statie toe.

waarheen, wij wisten het niet.

Ik zette vader op den kruiwagen

en voerde hem weg, wat ongelukkige

vluchtende stoet, welke

ieders medelijden afdwong, en

waarlijk eene ganssche samenleving

was bij ons vertegenwoordigd

met alles wat op zulken oogenblik

 

nog moeilijker en ongelukkiger maakt,

van den kleinen zuigeling tot den

stokouden vader, daarbij  nog binnen

enkele dagen die verwachting

welke anders blijde genoemd wordt.

Zullen wij nu nog wel met den

trein weg geraken. ja wel, er is nog

eenen vewacht, nu dan maar wat

geduld. Eindelijk is hij daar, wij

sukkelen maar tot ieder er is

opgekomen en nu naar Antwerpen.

ten minste tot de statie want

niemand mocht de stad binnen.

Daar aangekomen, was het of alle

vluchtende hier kwamen bijeengestroomd.

De soldaten van rood

kruis hielpen vader van den trein

en leiden hem naar eene bank

wat afgezondert van het gedrang

dier opgejaagde menschen. Wij

moesten de wachtzaal binnen.


Transcription history
  • February 22, 2017 14:48:07 Wolfgang Dekeyser

    de Eerw. Heer Janssens aan.

    maar helaas, hij had nog niets

    gevonden, nog eens gaan hooren op

    ‚t Gemeentehuis en bij elken officier

    dien hij maar zag, doch vruchteloos

    niemand kon ons helpen.

    Ik dankte den heer Janssens voor

    zijne opoffering en goedheid, en

    spoede mij toen terug naar Hove.

    Dus wij moesten ons zelven maar

    redden, wat gedaan, de pakken

    nog eens goed bijelkaar getrokken

    en maar naar de statie toe.

    waarheen, wij wisten het niet.

    Ik zette vader op den kruiwagen

    en voerde hem weg, wat ongelukkige

    vluchtende stoet, welke

    ieders medelijden afdwong, en

    waarlijk eene ganssche samenleving

    was bij ons vertegenwoordigd

    met alles wat op zulken oogenblik

     

    nog moeilijker en ongelukkiger maakt,

    van den kleinen zuigeling tot den

    stokouden vader, daarbij  nog binnen

    enkele dagen die verwachting

    welke anders blijde genoemd wordt.

    Zullen wij nu nog wel met den

    trein weg geraken. ja wel, er is nog

    eenen vewacht, nu dan maar wat

    geduld. Eindelijk is hij daar, wij

    sukkelen maar tot ieder er is

    opgekomen en nu naar Antwerpen.

    ten minste tot de statie want

    niemand mocht de stad binnen.

    Daar aangekomen, was het of alle

    vluchtende hier kwamen bijeengestroomd.

    De soldaten van rood

    kruis hielpen vader van den trein

    en leiden hem naar eene bank

    wat afgezondert van het gedrang

    dier opgejaagde menschen. Wij

    moesten de wachtzaal binnen.


  • February 22, 2017 14:47:11 Wolfgang Dekeyser

    de Eerw. Heer Janssens aan.

    maar helaas, hij ahd nog niets

    gevonden, nog eens gaan hooren op

    ‚t Gemeentehuis en bij elken officier

    dien hij maar zag, doch vruchteloos

    niemand kon ons helpen.

    Ik dankte den heer Janssens voor

    wijne opoffering en goedheid, en

    spoede mij toen terug naar Hove.

    Dus wij moesten ons zelven maar

    redden, wat gedaan, de pakken

    nog eens goed bijelkaar getrokken

    en maar naar de statie toe.

    waarheen, wij wisten het niet.

    Ik zette vader op den kruiwagen

    en voerde hem weg, wat ongelukkige

    vluchtende stoet, welke

    ieders medelijden afdwong, en

    waarlijk eene ganssche samenleving

    was bij ons vertegenwoordigd

    met alles wat op zulken oogenblik

     

    nog moeilijker en ongelukkiger maakt,

    van den kleinen zuigeling tot den

    stokouden vader, daarbij  nog binnen

    enkele dagen die verwachting

    welke anders blijde genoemd wordt.

    Zullen wij nu nog wel met den

    trein weg geraken. ja wel, er is nog

    eenen vewacht, nu dan maar wat

    geduld. Eindelijk is hij daar, wij

    sukkelen maar tot ieder er is

    opgekomen en nu naar Antwerpen.

    tn minste tot de statie want

    niemand mocht de stad binnen.

    Daar aangekomen, was het of alle

    vluchtende hier kwamen bijeengestroomd.

    De soldaten van rood

    kruis hielpen vader van den trein

    en leiden hem naar eene bank

    wat afgezondert van het gedran

    dier opgejaagde menschen. Wij

    moesten de wachtzaal binnen.


Description

Save description
  • 51.153575727512845||4.471674631445353||

    Hove

  • 51.21721979208395||4.421206186621134||

    Station Antwerpen

  • 51.5932716||4.5375943||

    Oudenbosch

    ||1
Location(s)
  • Story location Oudenbosch
  • Document location Hove
  • Additional document location Station Antwerpen
Login and add location


ID
13890 / 148330
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Peter Van Dessel
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


Login to edit the languages

Login to edit the fronts

Login to add keywords
  • Remembrance

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note