Dagboek Joannes Fierens., item 7

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

moet zijn, die moeders met

hunne kleine kinderen waar zullen

ze van nacht iets vinden

om hun kroost slapen te leggen,

die oude mannen en afgesloofde

vrouwen, gisteren zaten ze

nog gelukkig in hun leunstoel

en een goed bed om te slapen,

wat zal het heden zijn.

En wij vroegen het ons af, hoe

is het mogelijk geen enkele waar

een traan is te bespeuren, welke

kloeg of moede, allen waren ze

gelaten in hun lot. Maar toch

ja wel enkele heb ik zien weenen,

moeder een klein kind op den

arm of op een huiswagen gezeten,

tusschen eenige pakken, waarnaast

wat grootere zelf al beladen met

pakken zoveel ze dragen konden

dood moe en waarschijnlijk

 

grooten honger, deze vrouwen

hun man was onder dienst of

hadden hem reeds verloren. nu

waren ze zonder steun, zonder

middelen. doch betrouwende op

Gods liefdadigheid Vader der

armen zijn ze toch allen geholpen

geworden. Soldaten heb ik evenwel

hooren zeggen dat de vluchtelingen

erger van den oorlog te lijden hadden

dan zij zelf, dat hun hart

scheurde bij het zien van al dit

wee, doch dat zij het zouden wreken.

Wij waren toen nog van de

gelukkigen, als moeder u

‚s avonds te bed legde

(ieder nachtje uw eigen goed beddeken)

weende je, zoo van blijdschap

vooru, als van medelijden

voor de anderen welke dit

geluk niet meer hadden.

Transcription saved

moet zijn, die moeders met

hunne kleine kinderen waar zullen

ze van nacht iets vinden

om hun kroost slapen te leggen,

die oude mannen en afgesloofde

vrouwen, gisteren zaten ze

nog gelukkig in hun leunstoel

en een goed bed om te slapen,

wat zal het heden zijn.

En wij vroegen het ons af, hoe

is het mogelijk geen enkele waar

een traan is te bespeuren, welke

kloeg of moede, allen waren ze

gelaten in hun lot. Maar toch

ja wel enkele heb ik zien weenen,

moeder een klein kind op den

arm of op een huiswagen gezeten,

tusschen eenige pakken, waarnaast

wat grootere zelf al beladen met

pakken zoveel ze dragen konden

dood moe en waarschijnlijk

 

grooten honger, deze vrouwen

hun man was onder dienst of

hadden hem reeds verloren. nu

waren ze zonder steun, zonder

middelen. doch betrouwende op

Gods liefdadigheid Vader der

armen zijn ze toch allen geholpen

geworden. Soldaten heb ik evenwel

hooren zeggen dat de vluchtelingen

erger van den oorlog te lijden hadden

dan zij zelf, dat hun hart

scheurde bij het zien van al dit

wee, doch dat zij het zouden wreken.

Wij waren toen nog van de

gelukkigen, als moeder u

‚s avonds te bed legde

(ieder nachtje uw eigen goed beddeken)

weende je, zoo van blijdschap

vooru, als van medelijden

voor de anderen welke dit

geluk niet meer hadden.


Transcription history
  • February 21, 2017 14:35:34 Wolfgang Dekeyser

    moet zijn, die moeders met

    hunne kleine kinderen waar zullen

    ze van nacht iets vinden

    om hun kroost slapen te leggen,

    die oude mannen en afgesloofde

    vrouwen, gisteren zaten ze

    nog gelukkig in hun leunstoel

    en een goed bed om te slapen,

    wat zal het heden zijn.

    En wij vroegen het ons af, hoe

    is het mogelijk geen enkele waar

    een traan is te bespeuren, welke

    kloeg of moede, allen waren ze

    gelaten in hun lot. Maar toch

    ja wel enkele heb ik zien weenen,

    moeder een klein kind op den

    arm of op een huiswagen gezeten,

    tusschen eenige pakken, waarnaast

    wat grootere zelf al beladen met

    pakken zoveel ze dragen konden

    dood moe en waarschijnlijk

     

    grooten honger, deze vrouwen

    hun man was onder dienst of

    hadden hem reeds verloren. nu

    waren ze zonder steun, zonder

    middelen. doch betrouwende op

    Gods liefdadigheid Vader der

    armen zijn ze toch allen geholpen

    geworden. Soldaten heb ik evenwel

    hooren zeggen dat de vluchtelingen

    erger van den oorlog te lijden hadden

    dan zij zelf, dat hun hart

    scheurde bij het zien van al dit

    wee, doch dat zij het zouden wreken.

    Wij waren toen nog van de

    gelukkigen, als moeder u

    ‚s avonds te bed legde

    (ieder nachtje uw eigen goed beddeken)

    weende je, zoo van blijdschap

    vooru, als van medelijden

    voor de anderen welke dit

    geluk niet meer hadden.


  • February 21, 2017 14:30:35 Wolfgang Dekeyser

    moet zijn, die moeders met

    hunne kleine kinderen waar zullen

    ze van nacht iets vinden

    om hun kroost slapen te leggen,

    die oude mannen en afgesloofde

    vrouwen, gisteren zaten ze

    nog gelukkig in hun leunstoel

    en een goed bed om te slapen,

    wat zal het heden zijn.

    En wij vroegen het ons af, hoe

    is het mogelijk geen enkele waar

    een traan is te bespeuren, welke

    kloeg of moede, allen waren ze

    gelaten in hun lot. Maar toch

    ja wel enkele heb ik zien weenen,

    moeder een klein kind op den

    arm of op een huiswagen gezeten,

    tusschen eenige pakken, waarnaast

    wat grootere zelf al beladen met

    pakken zoveel ze dragen konden

    dood moe en waarschijnlijk

     

    grooten honger, deze vrouwen

    hun man was onder dienst of

    hadden hem reeds verloren. nu

    waren ze zonder steun, zonder

    middelen. doch betrouwende op

    Gods liefdadigheid Vader der

    armen zijn ze toch allen geholpen

    geworden. Soldaten heb ik evenwel

    hooren zeggen dat de vluchtelingen

    erger van den oorlog te lijden hadden

    dan zij zelf, dat hun hart

    scheurde bij het zien van al dit

    wee, doch dat zij het zouden wreken.

    Wij waren toen nog van de

    gelukkigen, als moeder u

    ‚s avonds te bed legde

    (ieder ...  ... uw eigen goed beddeken)

    weende je, zoo van blijdschap

    zo …, als van medelijden

    voor de anderen welke dit

    geluk niet meer hadden.


Description

Save description
  • 51.5932716||4.5375943||

    Oudenbosch

    ||1
Location(s)
  • Story location Oudenbosch


ID
13890 / 148313
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Peter Van Dessel
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/




  • Remembrance



Notes and questions

Login to leave a note